Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO ŚW. SZCZEPANA, PIERWSZEGO MĘCZENNIKA Rok B (czerwony) Nr 63 (26 grudnia 2005)

Wprowadzenie do liturgii

NARODZINY DLA NIEBA

Dziś obchodzimy święto, upamiętniające męczeństwo św. Szczepana. Szczepan jako pierwszy spośród wyznawców Jezusa Chrystusa poniósł za Niego śmierć, został ukamienowany. Może się wydawać, że ta wstrząsająca śmierć zakłóca wielką radość uroczystości Bożego Narodzenia; nie harmonizuje ze śpiewem kolęd i atmosferą wczorajszego dnia. Liturgiczne połączenie narodzin Syna Bożego i męczeństwa św. Szczepana staje się zrozumiałe, kiedy spojrzymy na śmierć w duchu chrześcijańskim. W najdawniejszej tradycji chrześcijan śmierć wyznawcy Chrystusa oznaczała jego narodziny dla nieba. Człowiek, który umarł za Chrystusa, umarł dla tego świata, ale narodził się do nowego życia u Boga. Przyjście na świat Jezusa Chrystusa Syna Bożego otwarło ludziom niebo. Przed każdym, kto przyjął Jezusa, Jego naukę i przylgnął do niej z całej mocy, niebo stanęło otworem. Dzień jego śmierci, był jednocześnie dniem narodzin dla nieba. Szczepan należał do tych, dla których Chrystus stał się ważniejszy niż życie, dlatego umierając, zobaczył „niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga” (Dz 7, 56). Narodziny Syna Bożego sprawiły, że dzień śmierci św. Szczepana mógł stać się dla niego dniem narodzin dla nieba.

ks. Tadeusz Dola

„Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!»”. (Dz 7, 59)