Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH Rok A (biały) Nr 53 (1 listopada 2005)

Wprowadzenie do liturgii

POWOŁANIE DO ŚWIĘTOŚCI

Czas naszej doczesnej egzystencji jest ograniczony i każdy człowiek doczeka końca swojego świata na ziemi. Niektórzy buntują się w obliczu śmierci i popadają w lęk. Ale to nie śmierć winna jest temu, że ktoś nie umiał żyć po doczesnej stronie życia. Dzisiejsze święto to przypomnienie dwóch radosnych prawd. Najpierw prawdy o tym, że Bóg nie tylko obdarzył nas życiem doczesnym, ale też życiem wiecznym. Z Bożego postanowienia rzeczy mają początek i koniec, a osoby mają początek i wieczność. Druga radosna prawda to fakt, że ci, którzy ufają Chrystusowi i kierują się Jego wolą, mogą osiągnąć nie tylko zbawienie, ale i świętość.
W sakramencie chrztu św. Bóg powołał do świętości również mnie. Abym mógł dorastać do tego powołania, to musi coś we mnie umrzeć – zwłaszcza egoizm i grzech. Musi też coś we mnie zmartwychwstać, zwłaszcza pragnienie miłości, która jest drogą do świętości. Gdy kocham wiernie i mądrze na wzór Chrystusa, wtedy żyję po obu stronach istnienia. Bo to nie śmierć, lecz życie bez miłości jest dramatem. Chrystus nie uczy nas sztuki życia w niebie, lecz na ziemi. On zaprasza nas, byśmy – na wzór wszystkich Świętych – kochali tu i teraz, gdyż droga do wieczności i zbawienia prowadzi przez teraźniejszość i miłość.


ks. Marek Dziewiecki

Niech światłość wiekuista świeci Twoim świętym, Panie, na wieki.