Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 45 (11 września 2005)

Wprowadzenie do liturgii

SZTUKA PRZEBACZENIA I POJENANIA

Przypowieść Jezusa z dzisiejszej Ewangelii przypomina, że każdy człowiek w jakimś stopniu krzywdzi siebie i innych. Każdy też jest czasem krzywdzony przez bliźnich. Jezus zachęca nas do przezwyciężania tej bolesnej przeszłości nie przez zemstę czy szukanie sprawiedliwości, lecz przez przebaczenie i pojednanie. Nie jest to łatwe, gdyż grozi popadnięciem w postawy skrajne. Pierwsza, to okrucieństwo, czyli sytuacja, kiedy ktoś nie przebacza sobie popełnionych błędów czy innym doznanych krzywd. Taki człowiek popada w rozpacz i wrogość wobec siebie albo w nienawiść wobec bliźniego. Skrajność druga to naiwne przebaczanie sobie i innym, bez wyciągania wniosków z przeszłości, bez podjęcia wysiłku, by nie wracać do tych samych grzechów i krzywd.
Chrystus uczy nas dojrzałej postawy w tym względzie. Powinniśmy być miłosierni dla bliźnich i dla samych siebie na wzór Boga, który jest bogaty w miłosierdzie dla tych, którzy proszą Go o przebaczenie. Warunkiem dojrzałego przebaczenia i pojednania w relacjach międzyludzkich jest uznanie błędów, pokorna prośba o darowanie winy, podjęcie szczerego wysiłku nawrócenia, zadośćuczynienie. Chrześcijańskie przebaczenie to zatem nie to samo, co „gruba kreska”, naiwność czy tolerowanie zła.


ks. Marek Dziewiecki

Piotrze, zawsze masz przebaczyć swemu bratu. (por. Mt 18, 21-22)