Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 40 (14 sierpnia 2005)

Liturgia słowa


Któż z nas nie jest dręczony przez złego ducha? Każdy z nas doznaje pokus, które podsuwa szatan. Nikt z nas nie jest jednak dręczony ponad miarę, o co dba sam Bóg. A mimo to upadamy. I to wielokrotnie. I ciągle na nowo. I mimo cierpienia i bólu, które pozostawia w nas grzech, pozorna słodycz grzechu jest wciąż pociągająca. Dlatego dzisiaj, na początku Eucharystii wołamy z kobietą kananejską: Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida!

PIERWSZE CZYTANIE

( Iz 56, 1. 6-7)
Trudno się nam do tego przyznać, ale czasami wydaje się nam, że zbawienie jest tylko dla nas. Jest darem, który chcielibyśmy zachować dla siebie, a nie dzielić się nim z innymi. Stąd już niedaleko do fałszywego poczucia szczególnego wybraństwa. Ale Bóg hojniejszy jest od nas. On chce zbawienia cudzoziemców i pragnie chwały od wszystkich narodów.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


Tak mówi Pan: "Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić. Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i ażeby miłować imię Pana i zostać Jego sługami, wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza, przyprowadzę na moją Świętą Górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów".

PSALM

(Ps 67, 2-3. 5 i 8)
Izrael prosi Pana o błogosławieństwo. Nie prosi jednak o nie dla siebie, ale ze względu na innych. Jak nie uwierzyć w Boga, którego błogosławieństwo odmienia życie tych, którzy o nie proszą? Refren: : Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże. Niech Bóg się zmiłuje nad nami, i nam błogosławi, * niech nam ukaże pogodne oblicze. Aby na ziemi znano Jego drogę, * Jego zbawienie wśród wszystkich narodów. Refren. Niech się narody cieszą i weselą, † bo rządzisz ludami sprawiedliwie * i kierujesz narodami na ziemi. Niechaj nam Bóg błogosławi, * niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Rz 11, 13-15. 29-32)
Pragnieniem człowieka wierzącego jest, a przynajmniej być powinno - zbawienie wszystkich. I dopóki żyje, nie wolno mu ustać w trosce o zbawienie dusz. Bóg chce wszystkim okazać miłosierdzie i doprowadzić do zbawienia.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian


Bracia: Do was, pogan, mówię: "Będąc apostołem pogan przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim w tej nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia. Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia? Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie".

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4, 23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

( Mt 15, 21-28)
Czy jest coś, co może ograniczyć Bożą wszechmoc? Czy jest coś, co może zmienić decyzję Boga? Pytania te wydają się pozbawione sensu, ale u Boga możliwe jest nawet to, co wydaje się niemożliwe. Niech ci się stanie jak chcesz - powie Jezus do kobiety kananejskiej, która zmusiła go do zmiany pierwotnej decyzji. Wiara człowieka może bowiem odmienić nawet to, co wydaje się nieuniknione.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus podążył w stronę Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: "Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego ducha". Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to zbliżyli się do Niego uczniowie i prosili: "Odpraw ją, bo krzyczy za nami". Lecz On odpowiedział: "Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela". A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: "Panie, dopomóż mi". On jednak odparł: "Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom i rzucić psom". A ona odrzekła: "Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołów ich panów". Wtedy Jezus jej odpowiedział: "O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz". Od tej chwili jej córka została uzdrowiona.