Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 40 (14 sierpnia 2005)

Wprowadzenie do liturgii

BOŻA DOBROĆ

Dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne - pisze św. Paweł w Liście do Rzymian. Apostoł odnosi te słowa do narodu wybranego, który nie przestał nim być, mimo że tylko nieliczni jego członkowie przyjęli zbawienie w Chrystusie. W Jezusie jednak owe dary łaski i wezwanie do zbawienia zostały dane wszystkim ludziom. Czasami jednak człowiek o tym zapomina i odwraca się od łaski danej przez Boga; nierzadko Jego dary są marnowane lub ignorowane. Bywa, że człowiek wątpi w ofiarowane mu zbawienie i w Bożą Opatrzność. Życiowe niepowodzenia i cierpienia oraz trwanie w grzechu powodują pokusę zwątpienia i może się człowiekowi wydawać, że Bóg go opuścił. Tymczasem dary łaski, w tym ten największy dar zbawienia, są nieodwołalne; to człowiek może się od nich odwrócić i zapomnieć o Bogu, ale Bóg nie cofa nigdy danej obietnicy. Jego zaproszenie do królestwa niebieskiego pozostaje zawsze aktualne. Brak wiary czy mała wiara stanowią przeszkodę w przyjęciu Bożego daru. Prośmy Jezusa, który staje się obecny wśród nas w Eucharystii, aby nasza wiara była jak wiara pogańskiej kobiety z Ewangelii, która wierzyła, że Boża dobroć nie ma granic i przekracza wszelkie bariery. Jezus pochwalił jej wiarę i wysłuchał prośby.

ks. Witold Wiśniowski - paulista

„O niewiasto, niech ci się stanie, jak chcesz”. (por. Mt 15, 28)