Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 39 (7 sierpnia 2005)

Wprowadzenie do liturgii

POKONAĆ LĘK

Człowiek wielokrotnie przeżywa lęk i smutek. Jak prorok Eliasz, który schronił się na pustyni i chciał umrzeć, czy jak św. Paweł, który w Liście do Rzymian pisał: Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, potwierdza mi to moje sumienie w Duchu Świętym, że w sercu swoim odczuwam wielki smutek i nieprzerwany ból (9, 1-5). Bali się Apostołowie, o czym wspomina w dzisiejszej Ewangelii św. Mateusz, gdy Chrystusa kroczącego po jeziorze uznali za zjawę. A nawet św. Piotr, którego Jezus przywołał, by przyszedł doń po wodzie, na widok silnego wiatru uląkł się i zaczął tonąć. Prorok Eliasz nie odkrył obecności Boga w burzy, trzęsieniu ziemi czy ogniu, a dopiero szmer łagodnego powiewu pouczył go o najgłębszej istocie Boga. Do tonącego Piotra Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go. Bóg choć dopuszcza na nas różne doświadczenia, lęki, smutki i trudności, zawsze jest przy nas. Wiara pozwala nam je nie tylko przezwyciężyć, ale dokonywać cudów, kroczenia po „wodzie” naszej codzienności. Lecz jeśli zabraknie tej mocy i pojawi się zwątpienie, łatwo utracić oparcie i pogrążyć się. Ale nawet wtedy, wciąż blisko jest Jezus, który na wołanie: „Panie, ratuj mnie”, natychmiast gotów jest podać nam „wątpiącym, małej wiary” swą pomocną dłoń.

ks. Andrzej Witko

„Panie, ratuj mnie!” (Mt 14, 30)