Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 47 (30 września 2001)

Katecheza

ZNAKI I SYMBOLE W EUCHARYSTII [11]

Łamanie konsekrowanego Chleba, który jest Ciałem Chrystusa W pierwszym okresie chrześcijaństwa łamanie chleba było konieczne, gdyż w czasie Mszy św. konsekrowano chleby, jakie spożywali żyjący ówcześnie wierni. Tak więc, by udzielać Komunii św., trzeba było je podzielić na części. Około XII w. wprowadzono małe hostie (komunikanty) i już nie było potrzeby łamania chlebów przed Komunią św. Pozostał jedynie gest łamania Hostii, gdyż ma on swoją wymowę i wartość. Przede wszystkim gest ten nawiązuje do łamania chleba przez Chrystusa (cudowne rozmnożenie) (Mt 14, 13-21; 15, 32-39; Mk 6, 30-44; 8, 1-10; Łk 9, 16 n; J 6, 1-13), podczas Ostatniej Wieczerzy (Mt 26, 26; Mk 14, 22; Łk 22, 19) oraz w Emaus (Łk 24, 30). Uczniom łamanie chleba tak bardzo kojarzyło się z Chrystusem, że stało się dla nich znakiem rozpoznawczym Zbawiciela (Łk 24, 30-31). Później 'łamanie chleba" stało się nazwą Mszy św. Ale nie tylko z racji historycznych utrzymano ten gest we Mszy św. Łamanie chleba to symbol jedności. Mówi o tym wyraźnie św. Paweł Apostoł: Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Pańskim? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba" (1 Kor 10, 16-17). A my, współcześnie żyjący, tę prawdę wyrażamy pieśnią: 'Jeden chleb, co zmienia się w Chrystusa Ciało, z wielu ziaren pszenicznych się rodzi (...) Jak ten chleb, co złączył złote ziarna, tak niech miłość złączy nas ofiarna (...). Dlatego, gdy widzimy w czasie Mszy św., że kapłan łamie Hostię, pomyślmy, że Komunia św. łączy nas z Chrystusem i między sobą, dzięki czemu tworzymy jedność - jak jeden chleb, łączący w sobie tysiące ziaren. Z jednością związana jest miłość, dlatego gest łamania chleba mówi także o miłości i życzliwości, która każe dzielić się chlebem z człowiekiem potrzebującym. Łamanie chleba jest również zaproszeniem do Komunii św., chleb przecież nie po to się dzieli, żeby poszczególne części odłożyć, ale po to, by je spożyć. Zatem ilekroć patrzymy na łamanie konsekrowanego Chleba (Hostii), chciejmy także słyszeć Chrystusowe zaproszenie na ucztę: Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe (Łk 14, 17), Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: to jest bowiem Ciało moje, które za was będzie wydane.

ks. Władysław Głowa

Dziękuję Ci, Jezu, że oddałeś za mnie życie Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję i wysławiam Twe najcichsze Serce, które Cię skłoniło do oddania życia za mnie. Twoja Krew, Twe rany, biczowanie, ciernie, krzyż, Twoja pochylona głowa mówią do mego serca: 'Nikt nie miłuje więcej nad tego, kto daje życie za umiłowanego". Pasterz umarł, by dać życie owieczkom. Ja również chcę swe życie poświęcić dla Ciebie; spraw, abyś zawsze, we wszystkim, wszędzie mógł mną rozporządzać dla większej chwały Twojej i abym ciągle powtarzał: 'Niech się dzieje Twoja wola". Zapal me serce miłością ku Tobie i ku duszom. Amen.

ks. Jakub Alberione