Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 32 (19 czerwca 2005)

Katecheza

Nawiedzanie i adoracja Najświętszego Sakramentu odpowiedzią na miłość Bożą

Miłość Pana Jezusa ku nam uczyniła Go więźniem przybytków naszych, bo przebywa w nich we dnie i w nocy, a przebywać będzie do końca wieków, spełniając (...) obietnicę daną w Starym Testamencie: "Będą tam oczy moje i serce moje po wszystkie dni" (3 Krl 9, 3), a powtórzoną w Nowym Testamencie: "Nie zostawię was sierotami" (J 14, 18). Tu jest On obecny z całym swoim Bóstwem i Człowieczeństwem, swoją potęgą i miłością, jako nasz Bóg, Król, Zbawca, Ojciec, Przyjaciel i Lekarz, by nie tylko czcić Ojca swego i cześć naszą odbierać, ale także, by nas uświęcać i nam błogosławić. Dlatego też obowiązkiem naszym jest spieszyć do Pana z miłością, hołdem, dziękczynieniem i prośbą; ale niestety, jakże wielu ludzi zaniedbuje tego obowiązku! Tylu jest na ziemi ciemnych i chorych na duszy, tylu nędzarzy nieszczęśliwych, a co gorsza winowajców zagrożonych potępieniem; tuż obok nich jest Ten, który jedynie może im dać światło, chleb, pociechę, siłę, łaskę i przebaczenie, a oni żałują dla Niego kilku kroków i znać Go prawie nie chcą, tak iż słusznie się skarży: "W pośrodku was stanął, którego wy nie znacie" (J 1, 26). Nie dopuść, aby Pan i na ciebie tak się żalił, bądź jak najpilniejszym w nawiedzaniu i adoracji Przenajświętszego Sakramentu (...) Idźże i ty jak najczęściej do Pana, nie tylko w dni święte, ale także w powszednie (...) Idź z wielką skwapliwością, jak pasterze i Królowie do stajenki. Idź z wielkim uszanowaniem (...) Idź z wielką wiarą, mówiąc za św. Tomaszem: "Pan mój i Bóg", to znowu za setnikiem: "Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu" (Mk 9, 24). Idź z wielką ufnością, powtarzając z Kananejką: "Ulituj się nade mną Panie" (Mt 15, 22), albo za trędowatym: "Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić" (Mt 8, 2). Idź z wielkim żalem i z wielką miłością, rzucając się, jak Magdalena, do stóp Pańskich. Na podstawie książki: św. Józef Sebastian Pelczar, Wpatrzeni w Serce Jezusowe. Dziewięć Pierwszych Piątków miesiąca ze św. Józefem Sebastianem Pelczarem. Biblioteka Dnia Pańskiego 36.

Akt osobistego poświęcenia się Sercu Jezusa, ułożony przez św. Małgorzatę Marię Alacoque

Ofiaruję się i poświęcam Najświętszemu Sercu Pana naszego Jezusa Chrystusa, oddaję Mu moją osobę i życie, działania, przykrości i cierpienia, abym posługiwała się każdą cząstką mojej istoty jedynie dla Jego miłowania, uczczenia i uwielbienia. Jest to moją nieodwołalną wolą, pragnę należeć tylko do Niego, pragnę wszystko czynić z miłości do Niego, całym sercem wyrzekając się wszystkiego, co by się Jemu nie podobało. Ciebie więc, o Najświętsze Serce, obieram za jedyny przedmiot mojej miłości, za ochronę mego życia, za porękę mego zbawienia, za lekarstwo mojej niestałości, za wynagrodziciela wszelkich moich uchybień, za schronienie w godzinę mojej śmierci. Bądź, o najłaskawsze Serce, moim usprawiedliwieniem przed Bogiem Ojcem i broń mnie przed strzałami Jego słusznego gniewu. Całą moją ufność pokładam w Tobie, o Serce pełne miłości, lękam się bowiem wszystkiego, znając moją ułomność, ale całą moją ufność pokładam w Twojej dobroci. Spal zatem we mnie to wszystko, co by się mogło Tobie nie podobać albo sprzeciwiać; i niechaj Twoja czysta miłość wyryta będzie tak mocno w moim sercu, iżbym nigdy o Tobie nie mogła zapomnieć ani się od Ciebie odłączyć. Błagam Cię przez wszelką Twą dobroć, aby moje imię było wypisane w Tobie, pragnę bowiem, abyś Ty był moim jedynym szczęściem, abym żyła i umierała jako Twoja niewolnica. Amen.