Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 46 (23 września 2001)

Katecheza

Odpowiedzialnie wobec mediów [2]

W ślad za Orędziem Jana Pawła II na XXXV Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu roztropny duszpasterz, odpowiedzialny w swej postawie wierny świecki - zarówno pracownik mediów, jak i ich odbiorca, dostrzegają potrzebę odpowiedzialności za rozwój pozytywnych aspektów współczesnych mediów i za powstrzymanie sprzeniewierzania się mediów ich naturze - czyli zgodnej z wolą Bożą funkcji budowania ludzkiej wspólnoty, skupionej wokół prawdy, dobra i piękna. By myśleć o takiej odpowiedzialności, trzeba dostrzegać konieczne uwarunkowania mediów, jakimi są komercjalizacja i ich przemożny udział w procesach globalizacji. Dlatego przez szpalty gazet i telewizyjne monitory płyną słowa i obrazy znaczone relatywizmem moralnym i trywializacją sacrum. Dlatego autorytety kultury duchowej zastępują idole kultury masowej, dyktując życiowe wzorce do naśladowania i wypełniając odbiorcom bez reszty czas wolny od pracy i czas odpoczynku, którego zakres coraz bardziej się kurczy. Wspomniane Orędzie wylicza zarówno pozytywne aspekty współczesnych technik komunikowania, jak i przestrzega przed niebezpieczeństwami. Wśród pozytywów Kościół podkreśla tradycyjnie, że 'świat mediów (...) stwarza wyjątkowe okazje do głoszenia zbawczej prawdy Chrystusa" (Orędzie, 3) w postaci np. transmisji ceremonii religijnych lub przez pozytywne możliwości internetu, wolne od granic i barier. Innym pozytywnym aspektem jest misyjna funkcja mediów w świecie, w którym 'około dwóch trzecich nie zna w rzeczywistości Chrystusa" (Orędzie, 4). Ponadto pracownicy mediów mogą pełnić i zasadniczo pełnią swe 'profetyczne zadanie demaskowania fałszywych bogów dnia dzisiejszego, którymi są materializm, hedonizm, konsumizm, ciasny nacjonalizm" (tamże). Za niebezpieczeństwa płynące z mediów uznać należy ich psychologiczne oddziaływanie zniewalające człowieka, narzucające mu oceny moralne, manipulowanie prawdą, półprawdą i kłamstwem, zależność od ideologii, pieniądza, mody, przez co człowiek z podmiotu działań indywidualnych i społecznych staje się przedmiotem gry interesów i elementem przetargowym współczesnego rynku idei, pojmowanego na sposób reklamy a nie siły argumentacji. Mimo tych niebezpieczeństw, Kościół nie odwraca się od mediów i woła o wychowywanie sumień, by prasa i inne środki komunikowania pozostały służebne wobec człowieka, a nie, by człowiek był uzależniony od mediów. Twierdząc, że 'w naszych czasach niezbędne jest aktywne i twórcze posługiwanie się przez Kościół środkami społecznego przekazu" (Orędzie, 3) Kościół odwołuje się do licznych przykładów takich własnych mediów, które od dawna łączą profesjonalizm warsztatu z misją ewangelizacyjną we współczesnym świecie, gdzie 'radości i nadzieje ludzi są zarazem radościami i nadziejami ludu Bożego" (por. Gaudium et spes, 1), pielgrzymującego przez historię.

Karol Klauza

Jezu, dziękuję Ci za Maryję Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję i wysławiam Twe litościwe Serce za to, że dało nam Najświętszą Maryję Pannę za Matkę, Mistrzynię i Królową. Z krzyża oddałeś nas wszystkich w Jej ręce. Obdarzyłeś Ją wielkim Sercem, wielką mądrością i wielką władzą. Oby cała ludzkość Ją znała, kochała i modliła się do Niej. Oby wszyscy z uległością byli prowadzeni przez Nią do Ciebie, Zbawiciela ludzi. Oddaję się w Jej ręce, jak Ty się Jej powierzyłeś. Z Maryją chcę być teraz, w godzinę mojej śmierci i w wieczności. Amen.

ks. Jakub Alberione