Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 9 (20 lutego 2005)

Liturgia słowa


Post pomaga nam nabrać właściwego dystansu wobec codziennych zajęć, potrzeb i zmartwień, by spojrzeć na życie z perspektywy nadprzyrodzonej. Potrzeba czasem takich chwil oderwania się od świata - przynajmniej wewnętrznie - by uwrażliwić się na Pana Boga i jaśniej zobaczyć sens swojego życia. Dzisiejsza liturgia może być jedną z takich chwil.

PIERWSZE CZYTANIE

( Rdz 12, 1-4a)
Dla Abrama, który żył przed prawie czterema tysiącami lat na terenie dzisiejszego Iraku, pozostawienie domu i całego klanu rodzinnego, by pójść za głosem Bożym w nieznane, było wyzwaniem bardzo trudnym. Ale taki był pierwszy warunek realizacji jego powołania i spełnienia się Bożych obietnic. Bóg oczekuje od człowieka całkowitego zawierzenia.

Czytanie z Księgi Rodzaju


Pan Bóg rzekł do Abrama: "Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi". Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał, a z nim poszedł i Lot.

PSALM

( Ps 33, 4-5. 18-19. 20 i 22)
Nasze zawierzenie Panu Bogu jest o tyle łatwiejsze niż w przypadku Abrahama, że znamy całe Objawienie zapisane na kartach Pisma Świętego i ukazane w historii zbawienia. Bóg wielokrotnie dawał nam dowody swojej wierności i miłosierdzia. Dlatego z tym większym przekonaniem możemy śpiewać: "Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana". Refren: Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana. Słowo Pana jest prawe, * a każde Jego dzieło godne zaufania. On miłuje prawo i sprawiedliwość, * ziemia jest pełna Jego łaski. Refren. Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, * na tych, którzy czekają na Jego łaskę, aby ocalił ich życie od śmierci * i żywił ich w czasie głodu. Refren. Dusza nasza oczekuje Pana, * On jest naszą pomocą i tarczą. Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, * według nadziei, którą pokładamy w Tobie. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

( 2 Tm 1, 8b-10)
Święty Tymoteusz był jednym z ochrzczonych i powołanych za pośrednictwem św. Pawła do głoszenia Ewangelii. Po kilkunastu latach od tamtego wydarzenia Apostoł przypomina swojemu dawnemu uczniowi, aby nie osłabła jego gorliwość w wypełnianiu powołania. My również potrzebujemy ciągłego motywowania, aby nie popaść w obojętność.

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza


Najdroższy: Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga, który nas wybawił i wezwał świętym wezwaniem, nie dzięki naszym czynom, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami, ukazana natomiast została teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który przezwyciężył śmierć, a rzucił światło na życie i nieśmiertelność przez Ewangelię.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

( Por. Mt 17, 7) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Z obłoku świetlanego odezwał się głos: "To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie". Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

( Mt 17, 1-9)
Przemienienie Chrystusa w obecności wybranych uczniów miało ich utwierdzić w przekonaniu, że mają do czynienia z prawdziwym Bogiem. Taką wymowę ma pojawienie się Jezusa w światłości, w otoczeniu Mojżesza i Eliasza, o których Biblia mówi, że jako jedyni z ludzi oglądali Boga, a ich śmierć okryta jest tajemnicą. Oglądanie Boskiej chwały Jezusa dokonuje się na górze - w oderwaniu od świata - i ma być umocnieniem dla uczniów na godzinę próby wiary.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.


Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką osobno. Tam przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: "Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza". Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: "To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie". Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: "Wstańcie, nie lękajcie się". Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: "Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie".