Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 9 (20 lutego 2005)

Wprowadzenie do liturgii

JEZUS POTRZEBUJE NAMIOTU

Różnie wyjaśniano zamiar Piotra, by postawić trzy namioty. Jako chęć usłużenia tak zacnym osobom jak Mojżesz i Eliasz. Jako tęsknotę za tym, by czcigodni goście pozostali jak najdłużej wraz z uczniami. Niektórzy Ojcowie Kościoła zwracają uwagę, że Bóg wznosi jeden namiot - jest nim obłok, który ocienia Jezusa, Mojżesza i Eliasza - i dodaje: "To jest mój Syn umiłowany". Nie Mojżesz, nie Eliasz, ale Jezus jest tym Umiłowanym, który wstępuje do namiotu Bożej chwały. Codziennie wchodzimy do namiotu słowa Bożego, gdy rozważamy teksty Biblii. Może wydaje nam się - jak Piotrowi - że w namiocie Pięcioksięgu zamieszkuje Mojżesz, w namiotach proroków - Jeremiasz, Jonasz, Ezechiel... Tymczasem Bóg przypomina nam, że jeden jest Jego Syn ukochany. Za przykładem Piotra pragniemy wznieść w naszych sercach namiot, by zamieszkał w nim Jezus. I dziwimy się, że nagle obłok tajemnicy przysłania nam Zbawiciela, wydaje się taki daleki, zaczynamy wątpić... Schodzimy z góry Przemienienia w rzeczywistość Wielkiego Postu. Jezus nie ma już lśniąco białej szaty, nie towarzyszą Mu postacie biblijne. Może nosi na sobie łachmany bezdomnego, może jest głodny? Może właśnie teraz nadszedł właściwy czas, by postawić dla Niego trzy namioty?

ks. Krzysztof Bardski

"Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło". (Mt 17, 2)