Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (biały) Nr 5 (23 stycznia 2005)

Liturgia słowa


Gromadzimy się przy ołtarzu w niedzielę, która przypada w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan. Przypominamy sobie, że jedność wszystkich, którzy przyjęli Ewangelię, jest pragnieniem samego Chrystusa. Pierwszym etapem naszych dążeń ekumenicznych musi być dbałość o osobiste pojednanie z Bogiem i z braćmi, bo tylko człowiek pojednany może być apostołem jedności w świecie.

PIERWSZE CZYTANIE

( Iz 8, 23b - 9, 3)
Zdania zapisane przez proroka Izajasza są w pierwszym rzędzie zapowiedzią wyzwolenia Izraela z niewoli babilońskiej, które miało miejsce w VI w. przed Chrystusem. W dalszym znaczeniu pokazują nam, że przyjście na świat Jezusa Chrystusa jest źródłem radości znacznie większej niż ta, którą przeżywają rolnicy w czasie zbiorów albo wojska przy podziale łupów.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza wiodącą przez Jordan, krainę pogańską. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów.

PSALM

( Ps 27, 1. 4. 13-14)
Widomym znakiem bliskości Pana Boga, który był gwarantem ludzkiego życia i dawał poczucie bezpieczeństwa, było przebywanie w Świątyni Pańskiej. Uchwycenie się rogów ołtarza w Świątyni czyniło nietykalnym nawet nieumyślnego zabójcę. Psalmista jednak rozumie, i my razem z nim, że nieprzerwane radowanie się bliskością Pana jest nagrodą zbawionych. Dlatego zachęca nas do męstwa i czujności w służbie Bogu. Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim. Pan moim światłem i zbawieniem moim, * kogo miałbym się lękać? Pan obrońcą mego życia, * przed kim miałbym czuć trwogę? Refren. O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam: † żebym mógł przebywać w Jego domu * przez wszystkie dni życia, abym kosztował słodyczy Pana, * stale się radował Jego świątynią. Refren. Wierzę, że będę oglądał dobra Pana * w krainie żyjących. Oczekuj Pana, bądź mężny, * nabierz odwagi i oczekuj Pana. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

( 1 Kor 1, 10-13. 17)
Wspólnotę chrześcijan mieszkających w Koryncie podzieliły względy ludzkie. Chociaż dalej wierzyli w tego samego Chrystusa, to jednak poróżnili się, wskutek przechwalania się tym, od którego za znanych apostołów i misjonarzy przyjęli wiarę i chrzest. W licytacji na znane nazwiska jakby zapomnieli o Tym, który jest jedynym Zbawicielem, o Chrystusie. I to św. Paweł stara się im przypomnieć.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian


Upominam was, bracia, w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: "Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa". Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

( Mt 4, 23) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

( dłuższa, Mt 4, 12-23)
Galilea miała złą opinię wśród mieszkańców Judei. Po pierwsze, dlatego że była położona daleko od Jerozolimy i jej mieszkańcy nie mogli tak często jak Judejczycy przybywać do Świątyni. Po drugie zaś, dlatego że pokolenia Zabulona i Neftalego zamieszkujące te przygraniczne tereny były narażone na częstsze kontakty z poganami, a co za tym idzie na większe niebezpieczeństwo utraty wiary. Dlatego utarło się powiedzenie: "Galilea pogan". A właśnie od tej pogardzanej krainy zaczęło się głoszenie Ewangelii i stamtąd wyszli pierwsi Apostołowie.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.


Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: "Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło". Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: "Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie". Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci, Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: "Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi". Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.