Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO Rok A (biały) Nr 61 (25 grudnia 2004)

Liturgia słowa


(Msza w nocy) Przyszliśmy tutaj o nietypowej porze - jest noc, wokół panuje ciemność, ale zostanie ona przezwyciężona przez Światłość. To dzisiaj wydarzy się to, co zapowiadał Izajasz: Nad mieszkańcami kraju mroków zabłyśnie światło. Oczyśćmy nasze serca, aby mogły rozpoznać blask przychodzącej Światłości - Jezusa Chrystusa. (Msza w dzień) Dzisiejsza uroczystość Bożego Narodzenia objawia, jak Bóg jest bliski człowiekowi. Jak wielką wartością jest każdy z nas, skoro Bóg staje się Człowiekiem. Dziecko ze swej natury domaga się miłości. Również Wcielone Słowo domaga się, by Je miłować. Z pokorą i miłością przyjmijmy Boże Dziecię do naszych serc i naszego życia, aby radość Bożego Narodzenia stała się naszym udziałem.

(Msza w nocy) PIERWSZE CZYTANIE

( Iz 9, 1-3. 5-6)
Prorok Izajasz wyraża mesjańską radość Izraela, który doczekał się spełnienia obietnicy: Syn został nam dany. Ta radość staje się dzisiaj naszym udziałem. Syn, który jest Bogiem mocnym, Księciem Pokoju, został także i nam podarowany. Jest to największy dar, jaki możemy w życiu otrzymać. Czy mamy tego świadomość?

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

(Msza w dzień) PIERWSZE CZYTANIE

( Iz 52, 7-10)
O jak pełne wdzięku są na górach nogi zwiastuna radosnej nowiny. Tymi słowami prorok Izajasz zwraca uwagę na zwiastunów, którzy zapowiadają ważne wydarzenia i budzą czujność oczekujących. W Starym Testamencie zwiastunami byli prorocy, teraz, dla nas, są nimi Pismo Święte, święci i cały Kościół, który naucza pod natchnieniem Ducha Świętego. Pamiętajmy o dobroczynnej misji, jaką wobec nas pełnią zwiastuni radosnej nowiny i otwórzmy się na ich przesłanie.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza


O jak są pełne wdzięku na górach nogi zwiastuna radosnej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście, który obwieszcza zbawienie, który mówi do Syjonu: "Twój Bóg zaczął królować". Głos! Twoi strażnicy podnoszą głos, razem wznoszą okrzyki radosne, bo oglądają na własne oczy powrót Pana na Syjon. Zabrzmijcie radosnym śpiewaniem, wszystkie ruiny Jeruzalem! Bo Pan pocieszył swój lud, odkupił Jeruzalem. Pan obnażył już swe ramię święte na oczach wszystkich narodów; i wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Boga.

PSALM

(Msza w nocy) ( Ps 96, 1-2. 3 i 10ac. 11-12. 13)
Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel. Każde słowo wyśpiewane w tej frazie jest ważne. To dzisiaj uobecnia się wielka tajemnica Wcielenia, w której dwie nieskończenie odległe od siebie natury - boska i ludzka - połączyły się dla naszego zbawienia. A to zbawienie nie jest czymś abstrakcyjnym, lecz szczęściem, którego pragnienie każdy człowiek nosi w swym sercu. Refren: Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel. Śpiewajcie Panu pieśń nową, * śpiewaj Panu, ziemio cała. Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, * każdego dnia głoście Jego zbawienie. Refren. Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, * rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów. Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, * będzie sprawiedliwie sądził ludy. Refren. Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, * niech szumi morze i wszystko, co je napełnia. Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, * niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości. Refren. Przed obliczem Pana, który już się zbliża, * który już się zbliża, by sądzić ziemię. On będzie sądził świat sprawiedliwie, * a ludy według prawdy. Refren.

PSALM

(Msza w dzień) (Ps 98, 1. 2-3ab. 3cd-4. 5-6)
Bóg objawił się wobec wszystkich, nie tylko garstce wybranych: Ujrzały wszystkie krańce ziemi zbawienie Boga naszego. Psalm dzisiejszy wskazuje na uniwersalizm zbawienia, na to, że Bóg przyszedł, aby ogarnąć swoją miłością wszystkich ludzi. Czy my, którzy nazywamy się dziećmi Ojca, mamy serca wolne od uprzedzeń i przesądów?. Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela. Śpiewajcie Panu pieśń nową, * albowiem uczynił cuda. Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica * i święte ramię Jego. Refren. Pan okazał swoje zbawienie, * na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. Wspomniał na dobroć i wierność swoją * dla domu Izraela. Refren. Ujrzały wszystkie krańce ziemi * zbawienie Boga naszego. Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, * cieszcie się, weselcie i grajcie. Refren. Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, * przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy. Przy trąbach i przy dźwięku rogu, * na oczach Pana i Króla się radujcie. Refren.

(Msza w nocy) DRUGIE CZYTANIE

( Tt 2, 11-14)
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom - oto jeszcze jedno imię określające nowo narodzone Dziecię - Łaska. Oznacza ono, że Chrystus jest darem dla nas, największym wyrazem miłości Ojca. Ta miłość wykracza poza granice Izraela i poza wszelkie inne granice, ciągle wznoszone przez ludzkość. Ona ogarnia wszystkich, jest uniwersalna, a dopełni się w zbawczej ofierze Chrystusa na krzyżu. Boże Narodzenie jest bowiem początkiem tego, co dokona się w czasie Wielkiej Nocy.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa


Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud wybrany na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

(Msza w dzień) DRUGIE CZYTANIE

( Hbr 1, 1-6)
List do Hebrajczyków podkreśla bóstwo Jezusa, który jest Słowem Ojca i w którym streszcza się wszystko, co do tej pory wypowiedzieli prorocy. Chrystus jest więc ostatecznym spełnieniem, Pełnią, która zawiera w sobie ostateczny sens i treść rzeczywistości. Tego Chrystusa przyszliśmy dzisiaj spotkać. Czy nie zadziwia nas ta możliwość? Ale nie tylko dzisiaj, w święto Bożego Narodzenia, możemy Go spotkać. Także każdego dnia - w zwykłych wydarzeniach i ludzkich zmaganiach spotykamy Jezusa.

Czytanie z Listu do Hebrajczyków


Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat. Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. On o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię. Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: "Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził?". I znowu: "Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem". Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: "Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży".

(Msza w nocy) ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

( Łk 2, 10-11) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Zwiastuję wam radość wielką, dziś narodził się nam Zbawiciel, którym jest Jezus Chrystus. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

(Msza w dzień) ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Zajaśniał nam dzień święty, pójdźcie narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

(Msza w nocy) EWANGELIA

( Łk 2, 1-14)
Ewangeliczny opis ukazuje, jak spełniają się po kolei obietnice. Mesjasz przyszedł pod postacią dziecka, pochodzi z rodu Dawida i rodzi się w mieście dawidowym - Betlejem. Jego przyjście jest wydarzeniem, w którym łączy się niebo z ziemią: radują się aniołowie i witają Go prości pasterze. Taka też będzie misja Mesjasza - połączyć na zawsze dwie oddalone od siebie przez grzech sfery: niebiańską i ziemską.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.


W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: "Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie". I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: "Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie".

(Msza w dzień) EWANGELIA

( dłuższa, J 1, 1-18)
Prolog św. Jana kreśli przed nami plan zbawienia i wyjaśnia, kim jest Ten, który przyszedł na świat jako Dziecię. To On był na początku, w wiecznej relacji z Ojcem, a teraz wkracza w czas, aby przynieść nam miłość i obdarzyć nas życiem. Boże Narodzenie nie jest więc tylko wydarzeniem historycznym, lecz złączeniem wieczności z czasem, dlatego nie przemija, lecz trwa - obecne dla nas na zawsze. Nie wszyscy przyjęli Jezusa, nie wszyscy okazali się gościnni. Ci jednak, którzy otworzyli się na tak niezwykły dar, stali się dziećmi Bożymi. Otrzymali przywilej, by wołać do Boga - Ojcze i doświadczać Jego opieki.

Słowa Ewangelii według świętego Jana.


Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. Była Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego, którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: "Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie". Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.