Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA Rok C (zielony) Nr 55 (21 listopada 2004)

Wprowadzenie do liturgii

UKRZYŻOWANY DAR STWORZENIA

Król. W dzisiejszą uroczystość przywołujemy obcy współczesnym demokracjom obraz króla. Jeśli nawet możemy zrozumieć, iż władca musi cierpieć, to rozumiemy to w kontekście politycznej przegranej. Skoro nie mamy króla, skoro nie chcemy go mieć, co oznacza dla nas dzisiejsza uroczystość? Król Żydowski. Co Piłat chciał powiedzieć tłumowi? Może to, że Jezus jest królem, który nie ma żadnego wpływu na codzienność, więc nie ma potrzeby Go zabijać. To jest król... Czyj? Na jaką codzienność? Wyśpiewamy hymn: Chrystus wodzem, królem, władcą. Dobrze, że według tradycji śpiewamy ten hymn trzykrotnie. To jak odpowiedź Piotra na pytanie Jezusa o miłość, jak oczyszczenie ze zdrady codzienności. Król Wszechświata. Dzisiaj oddajemy cześć Temu, który zbawia z niczego i stwarza przez krzyż, gdyż stworzenie i zbawienie tworzą jedno królestwo Bożej miłości. Miłości, która sprawia, że dar stworzenia trzeba ukrzyżować miłością, by mógł trwać, podobnie jak trzeba miłością krzyżować nasze życie, nas samych. Król na naszą codzienność. Wypowiedziane dzisiaj króluj nie jest przyzwoleniem na istnienie Chrystusa. Takiego przyzwolenia On nie potrzebuje. Króluj jest przyzwoleniem na Jego obecność w nas. Jeśli pozwolisz, On zakróluje... zawsze... i wszędzie.

ks. Jarosław A. Sobkowiak - marianin

Królu cierniem ukoronowany, bądź Królem i Panem naszym tu i na wieki. św. Brat Albert