Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 49 (17 października 2004)

Wprowadzenie do liturgii

MÓDLMY SIĘ NIEUSTANNIE

Ktoś powiedział, że aby się modlić, należy wierzyć, ale jest również prawdą, że aby wierzyć - trzeba się modlić. Wytrwała modlitwa jest wyrazem a jednocześnie pokarmem dla naszej wiary. Modlitwa chrześcijańska jest znakiem naszego zaufania do Stwórcy. Kiedy wiemy, że jakaś osoba nas kocha, wtedy spontanicznie prosimy ją o to, czego potrzebujemy. Modlitwa prośby powinna być obrazem naszej gotowości do czynienia tego, o co prosimy Boga. Modlitwa o pokój powinna pobudzać nas do praktycznego zaangażowania na rzecz pokoju; modlitwa o ustanie cierpień powinna nas pobudzać do pomocy tym, którzy cierpią, itd. Często mamy wrażenie naszej małości przed Bogiem: jesteśmy jak ta biedna wdowa wobec sędziego. Wydaje się nam, że nie mamy szans na wysłuchanie. Wdowa jednak pokazuje nam, że nie należy rezygnować i przez swoją wytrwałość w dążeniu do celu osiąga to, o co usilnie prosi. Przypowieść z dzisiejszej Ewangelii ukazuje nam konieczność nieustannej modlitwy nawet wtedy, kiedy wydaje się, że Bóg jest głuchy na nasze błagania. Argument Jezusa jest prosty: jeśli niegodziwy sędzia przychyla się do prośby mało znaczącej wdowy, tym bardziej Bóg, który jest sprawiedliwy, wysłucha naszego wytrwałego wołania o pomoc.

ks. Tomasz Lubaś - paulista

"A Bóg czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych?..."( Łk 18, 7)