Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 48 (10 października 2004)

Wprowadzenie do liturgii

RADOŚĆ OCALONEGO CZŁOWIEKA

Chory na trąd, zwierzchnik wojsk syryjskich Naaman, szukał na wszelkie sposoby możliwości wyzwolenia z dręczącej go choroby. Gdy tylko usłyszał o proroku-uzdrowicielu, natychmiast sięgnął po tę szansę ocalenia. Uzdrowiony, zapragnął swego dobroczyńcę obdarzyć bogactwem. Oto radość ocalonego człowieka. Naaman poczuł, że z jego ciała już na zawsze znikło piętno poniżenia. Cóż z tego, że nosił stroje z najszlachetniejszych tkanin i obsypany był najwyższymi tytułami. Nic nie mogło skryć brzydoty trądu. Dopiero izraelski prorok, Elizeusz, odmienił jego przeznaczenie. Przez Elizeusza Naaman otrzymał od Boga dar uzdrowienia. Z postawą Naamana kontrastują postawy ewangelicznych trędowatych. Również oni otrzymali dar uzdrowienia, jednakże tylko jeden z nich dar ten zauważył. Wszyscy zostali uzdrowieni i to odczuli, ale tylko jeden wrócił, by podziękować. Dlaczego tak ważna jest wdzięczność? Bo w niej widać zrozumienie daru. I jeszcze więcej: wdzięczność jest drogą do dawcy. Święty Paweł zwraca nam uwagę na dar, tj. odnowione życie, i Dawcę – Chrystusa. Wobec takiego Dawcy nie bądźmy skąpi w okazywaniu wdzięczności. Wszak dar otrzymany na chrzcie jest nieodwołalny. I dlatego winniśmy promieniować radością ludzi ocalonych mocą Bożego daru.

ks. Roman Sławeński

"Tylko jeden z dziesięciu trędowatych podziękował Jezusowi."( por. Łk 17, 15-16)