Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok C (biały) Nr 40 (15 sierpnia 2004)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

IDŹMY ZA MARYJĄ PO DROGACH ZBAWIENIA!

Każdego roku w środku lata drogami naszej ojczyzny wędrują pątnicy do Maryjnych sanktuariów. Dokąd dążą? Jaki jest cel ich wędrówki? Odpowiedzi mogą być bardzo różne. Każdy z pytanych odpowie inaczej. Pytanie o cel wędrówki moglibyśmy postawić Maryi z Nazaretu. Tak wiele było wędrówek w Jej życiu. Pospieszyła do Ain Karim do Elżbiety, wraz z Józefem do Betlejem, a następnie do Jerozolimy i Egiptu. Wiele razy pielgrzymowała do świątyni jerozolimskiej. Poszła z Jezusem na wesele w Kanie Galilejskiej. Towarzyszyła duchowo lub fizycznie Synowi nauczającemu o królestwie Bożym. Szła z Jezusem dźwigającym Krzyż. Potem, posłuszna woli Syna, udała się wraz z Apostołami do Wieczernika, ucząc ich oczekiwania na dar Ducha Świętego. Przez wieki całe towarzyszy Kościołowi, który jest Ciałem Mistycznym Chrystusa, w jego wędrówce przez dzieje. Dziś dziękujemy Bogu za to, że zaprosił Maryję do siebie, do nieba. Udział Maryi w dziele zbawienia jest dowodem na to, że w pełni zasłużyła na to wyniesienie. Nie mogła ulec zniszczeniu Ta, która była tak święta i tak blisko Boga. Kontemplując Maryję wziętą do nieba zapytajmy siebie o naszą wędrówkę. Jaka jest nasza droga? Dokąd prowadzi nas droga, po której aktualnie idziemy? Oby do nieba - na spotkanie z Bogiem.

bp Adam Szal

Wniebowzięta, Królowo Wszechświata, przyjm nas wszystkich w Twą świętą niewolę.