Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 33 (27 czerwca 2004)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

PAN MYM DZIEDZICTWEM I MOIM PRZEZNACZENIEM

Powołanie Elizeusza na proroka - przez symboliczny gest Eliasza, narzucającego swój płaszcz prorocki na wybrańca Bożego – powoduje radykalną zmianę w jego życiu. Koniec z uprawianiem roli. Od dziś staje się sługą Eliasza, to znaczy sługą sprawy, której służył Eliasz, a więc ugruntowania prawdziwej wiary w narodzie wybranym. Święty Łukasz ukazuje nam trzy spotkania młodych ludzi z Chrystusem. Pierwszy sam zgłasza chęć pójścia za Jezusem. W odpowiedzi Jezus zwraca uwagę na trudne warunki bycia Jego uczniem: "Syn człowieczy nie ma gdzie głowy skłonić?". A więc i ucznia czeka taki sam los - wyrzeczenia i trud. Ewangelista nie zanotował odpowiedzi kandydata, ale można przypuszczać, że się wycofał. Do dwóch innych Jezus zwraca się z osobistym wezwaniem: "Pójdź za Mną!". Ale wezwani chcą wcześniej załatwić ważne sprawy: pogrzebać ojca czy pożegnać się z bliskimi. Jednak na wezwanie Jezusa trzeba odpowiedzieć natychmiast. Nie ma rzeczy ważniejszych ani pilniejszych niż pójście za Chrystusem. Przez chrzest jesteśmy zanurzeni w Chrystusie. Nasze życie jest życiem Chrystusa. Przyjmując Jego wezwanie, nie oglądamy się za dobrami i powabami świata. Bo jak mówi Psalmista: "Pan mym dziedzictwem i moim przeznaczeniem".

ks. Tadeusz Brzegowy

"Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego".( J 6, 68)