Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NMP KRÓLOWEJ POLSKI Rok C (biały) Nr 24 (3 maja 2004)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

KRÓLOWO POLSKI, TYŚ NASZĄ NADZIEJĄ!

Maryja zawsze była obecna w życiu Jezusa. Pokornie towarzyszyła Mu w Betlejem i Nazarecie, w Kanie i na Kalwarii. W taki sam sposób jest obecna w życiu Kościoła, także tego na polskiej ziemi, gdzie od wieków nazywana jest Królową. Kalwaria - to najbardziej charakterystyczne miejsce, gdzie wraz z cierpiącym Synem była Jego Matka. Tam, Chrystus, Król wszechświata, zawieszony między niebem a ziemią, zlecił swojej Matce opiekę nad całą ludzkością. Głęboko wierzymy, że pod Jej władanie oddał także i nasze, polskie serca. Maryja, obecna w znaku jasnogórskiego Obrazu, została obrana naszą Królową przez króla Jana Kazimierza we Lwowie w 1656 r. i jednocześnie przyozdobiona koroną. Korona na Jej głowie odtąd stale wskazuje wierzącym, że "sam Bóg stanie się koroną chwały swoich umiłowanych", my zaś będziemy "prześliczną koroną i królewskim diademem w Jego ręku". Polacy zawsze miłowali Maryję i w Niej pokładali swe nadzieje. W czasach niewoli, w okresie utraty państwowości zachowali swoją tożsamość, swoją ciągłość - dzięki swej Królowej, która ich stale prowadzi, chroni i nie pozwala zwątpić. Choćby cię wszyscy opuścili... Czy może Matka-Królowa zapomnieć? Nigdy nie słyszano...

o. Kazimierz Maniecki - paulin

Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam.