Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI CZWARTEK – Msza Wieczerzy Pańskiej Rok C (biały) Nr 16 (8 kwietnia 2004)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

Z MIŁOŚCI DAŁ CAŁEGO SIEBIE

W Wielki Czwartek w czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus w służebnym geście pochyla się przed każdym ze swych uczniów i obmywa mu nogi. Jezus, który jest Panem wszystkich, postępuje jak sługa. Sam jednak powiedział, że nie przyszedł na świat, aby mu służono, lecz żeby służyć. Służenie ludziom to powołanie Jezusa. Całe Jego życie było nieustannym posługiwaniem, dawaniem siebie drugiemu człowiekowi, pomaganiem każdemu potrzebującemu dobrego słowa, pomocnej, uzdrawiającej dłoni. Jezus nie miał nigdy niczego dla siebie. Wszystko pozostawiał innym. Całkowite oddanie samego siebie ludziom przyjmuje podczas Ostatniej Wieczerzy kształt niezwykłych gestów. Jezus rozdaje swoje Ciało i swoją Krew. Daje siebie samego uczniom. Przestaje rozporządzać sobą i przyzwala na to, by ludzie Nim rozporządzali. Dotąd zachował jeszcze dla siebie swoje życie - swoje Ciało i Krew. Teraz nie posiada już niczego, nawet życie oddał ludziom. To miłość, nad którą nie ma większej. Dając nam siebie, oczekuje, byśmy byli gotowi do naśladowania Go w służebnym dawaniu siebie naszym bliźnim. Jezus dał nam przykład, abyśmy i my tak czynili, jak On nam uczynił.

ks. Tadeusz Dola

Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. (J 13, 15)