Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 39 (12 sierpnia 2001)

Katecheza

ZNAKI I SYMBOLE W EUCHARYSTII [7]

Chleb dla Eucharystii Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje (Mt 26, 26). Od tej Wieczerzy począwszy, Apostołowie, z polecenia swego Mistrza (to czyńcie na moją pamiątkę), gromadzili się przy stole i przy posiłku spotykali się z Chrystusem, uobecniając Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Chleb, który przemieniano w Ciało Pańskie, chrześcijanie przynosili ze swoich domów. Był to chleb, jaki spożywali codziennie - pszenny, tak kwaszony, jak i niekwaszony (przaśny), wielkości dłoni, wypiekany w postaci krążków albo w formie wieńca. Dopiero na przełomie IX i X wieku na Zachodzie zaczęto używać w liturgii wyłącznie chleba nie kwaszonego, aby dokładniej odtwarzać Ostatnią Wieczerzę, w czasie której Chrystus użył takiego właśnie chleba. Poza tym, chleb niekwaszony, dzięki swej bieli wydawał się bardziej godny świętych czynności. Symbolika chleba jest bardzo bogata. Chleb jest przede wszystkim symbolem życia. Chleb to życie, brak chleba - to głód i śmierć. Będąc symbolem życia, chleb jest także symbolem tego wszystkiego, czego człowiek potrzebuje do życia (odzież, mieszkanie, dobra duchowe, itp.). Jest także chleb symbolem pracy; jest przecież jej owocem. Wystarczy odrobina refleksji, by dostrzec w chlebie także symbol jedności, wspólnoty, przyjaźni. Chleb bowiem powstaje z wielu ziaren (Jeden chleb, co zmienia się w Chrystusa Ciało, z wielu ziaren pszenicznych się rodzi). Poszczególne ziarna w nim się zatracają, by dać coś jednego i lepszego od każdego ziarna z osobna. Tę symbolikę odkryto na początku dziejów chrześcijaństwa, o czym świadczy modlitwa z tamtych czasów: Jak ten chleb był rozsiany po górach, a stał się jedno, tak niechaj się zbierze Kościół z krańców ziemi do Królestwa Twego, ponieważ Twoja jest chwała i moc na wieki wieków przez Jezusa Chrystusa ('Didache', 9, 1).

ks. Włdysław Głowa

Panie, dziękujemy Ci za Kościół Jezu, Boski Mistrzu, uwielbiamy Ciebie, żyjącego w Kościele, który jest Twoim Ciałem Mistycznym i naszą jedyną arką zbawienia. Dziękujemy Ci, żeś nam dał tę nieomylną i nieskazitelną Matkę Kościół, w którym jesteś dla ludzi Drogą, Prawdą i Życiem. Prosimy Cię, by wszyscy niewierzący doszli do niegasnącego światła, błądzący powrócili do niego, a cały rodzaj ludzki łączyła jedna wiara, we wspólnej nadziei i miłości. Spraw, aby został wywyższony Kościół, wspieraj Papieża, uświęcaj kapłanów i dusze Tobie poświęcone. Panie Jezu, pragniemy tego samego co Ty: niech nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz, abyśmy wszyscy mogli się złączyć w Kościele triumfującym w niebie. Amen.

ks. Jakub Alberione