Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok C (fioletowy) Nr 10 (29 lutego 2004)

Katecheza

ZBAWIENIE PRZYSZŁO PRZEZ KRZYŻ [1]

Wielu z nas skłonnych jest rozważać zbawienie w kategoriach bardziej personalnych, jako walkę z grzechem, odrzucanie pokus, dobre życie. Jeżeli natomiast rozważamy je w kategoriach wspólnotowych, jak z pewnością czynili to żydzi, wówczas z większą uwagą musimy odnieść się do pozostałych członków Kościoła, którzy na równi z nami należą do jednego i tego samego Ciała Chrystusa. Naszą uwagę skupiają wówczas ich zwycięstwa i porażki, ich siła i słabość, świętość i grzech. Bezdomni, bezrobotni, chorzy, osoby dotknięte alkoholizmem, narkomanią itd. nie są już znikąd, ale stają się nam bardzo bliscy, gdyż postrzegamy ich jako członków jednej wielkiej rodziny dzieci Bożych. Także ci, którzy odeszli od Kościoła, wyrzekli się katolickiej wiary i przyłączyli do innych wspólnot czy sekt, nie są tylko gorzkim wspomnieniem, ale nadal są obecni w naszych modlitwach. Nie tworzą już globalnej statystyki, ale stają się konkretnymi ludźmi potrzebującymi naszej troski i pamięci przed Bogiem. Mimo oddalenia, osoby te nie przestają należeć do wspólnoty powołanych do zbawienia, których Pan chce obdarzyć wiecznym szczęściem. Troska o wszystkich jest ważnym przesłaniem pierwszej niedzieli Wielkiego Postu. Słysząc słowa Apostoła Pawła, że usprawiedliwienie zależy od wiary, wiemy, że te proste słowa kryją wielką moc. Wiara w Jezusa Chrystusa, który jest naszym Panem, umieszcza Go w centrum naszego życia jako największy dar. Przyjmując więc Jezusa jako Zbawiciela, nasze życie ulega radykalnej przemianie i przybliża się do nas zbawienie. Stajemy się odtąd duchowo mocni i wzorem Jezusa odrzucamy złudne pokusy złego ducha. Zrywamy z grzechem i stajemy się rzeczywiście nowymi ludźmi. Zmianie ulega nie tylko nasze osobiste życie, ale przemieniająca moc łaski Chrystusa obejmuje całą wspólnotę, której jesteśmy członkami, naszą rodzinę, małżeństwo, miejsce naszej pracy i zabaw, nasze szpitale i domy opieki itd. Słowem wszystko, każdy fragment życia Kościoła jako wspólnoty zaczyna uczestniczyć w mocy Chrystusa, którego przyjęliśmy jako naszego Pana. W święty okres Wielkiego Postu wstępujemy jako wspólnota. Pragniemy przeżywać ten czas w odpowiedzialności za siebie i za wszystkich, którzy należą do Kościoła lub którzy do niego należeli. Za wszystkich bowiem Chrystus cierpiał i za wszystkich oddał swoje życie i wszystkich pragnie obdarzyć łaską zbawienia.

o. Zdzisław J. Kijas – franciszkanin

 

Szatan będzie umacniał swoje królestwo na ziemi i w naszej Ojczyźnie, królestwo zakłamania, nienawiści i zastraszenia, jeżeli my wszyscy nie będziemy na co dzień stawali się coraz silniejsi Bogiem i Jego łaską. Jeżeli nie będziemy z troską, sercem i miłością pochylali się nad braćmi naszymi.

ks. Jerzy Popiełuszko