Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 55 (16 listopada 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

SĄD RADOŚCI

Dobrym obyczajem jest przygotować się do najważniejszych wydarzeń w życiu. Najlepsze przygotowanie może zrealizować się, gdy jesteśmy uprzedzeni o tym, co nas czeka. Jezus w dzisiejszej Ewangelii pozostawia nas - pozornie - w pozycji nieokreślonego czuwania. Zapowiadając Sąd Ostateczny mówi: Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec (Mk 13, 32). To tylko wrażenie. Przecież Jezus w całej ziemskiej posłudze naprowadza nas na świadome przeżywanie każdego dnia. Jego cuda, słowa są wołaniem, abyśmy nie marnowali czasu na cokolwiek, co mogłoby zakłócić wzorową postawę ucznia i sługi. Na drodze przygotowania się do spotkania z Panem, stawia nam Bóg wielu świadków, pomocników. Dzisiejsze czytanie z księgi Daniela przywołuje postać św. Michała. On czuwa nad dziećmi Bożymi. Broni przed szatańską mocą, wspiera, aby nie tracili wiary. Jest we Francji sanktuarium św. Michała. Tam, jak mówi tradycja, mocna ręka Archanioła, gdy wszyscy myśleli, że woda zaleje okoliczne miejscowości, uratowała ludność. A Boży posłaniec pokazał duchownym i świeckim VIII w., że trzeba ufać Panu. On może wszystko. Kto czuwa, ten kocha. A Sąd będzie radością spotkania tych, którzy siebie wypatrywali.

ks. Ireneusz Smagliński

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. (Mk 13, 31)