Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WSPOMNIENIE WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH Rok B (fioletowy) Nr 53 (2 listopada 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

ZMARTWYCHWSTAŁY CHRYSTUS NADZIEJA WIERZĄCYCH

Chrystus, nadzieja wszystkich wiernych, nazywa odchodzących z tego świata pogrążonymi we śnie, nie zaś umarłymi: mówi oto: Łazarz, przyjaciel nasz, śpi. Także i św. Paweł nie chce, abyśmy się smucili z powodu tych, którzy zasnęli. Jeśli przeto wiara uczy, iż wszyscy wierzący w Chrystusa nie umrą na wieki, na jej podstawie wiemy, iż ani On nie umarł, ani my nie umrzemy. Sam bowiem Pan na znak i na głos archanioła oraz na dźwięk trąby Bożej zstąpi z nieba, a umarli w Nim, zmartwychwstaną. Niechaj więc podniesie nas na duchu nadzieja zmartwychwstania, albowiem tych, których tutaj tracimy, tam zobaczymy na nowo; trzeba nam tylko wierzyć mocno w Chrystusa, to jest, zachowywać Jego przykazania. Jako Wszechmogącemu łatwiej Mu zbudzić zmarłego niż nam pogrążonego we śnie. Ale kiedy tak oto rozprawiamy, nie wiadomo, dlaczego nam samym płyną łzy, a ducha wiary osłabia uczucie tęsknoty. Pożałowania godny jest los człowieka, a bez Chrystusa wszystko, czym żyjemy, daremne. (…) Jakże długo i wiele można by przywoływać z Pism świętych dla wspólnego pocieszenia. Ale niech nam wystarczy nadzieja zmartwychwstania i spojrzenie ku Zbawicielowi, w którym na mocy wiary, już uważamy siebie za zmartwychwstałych.

Z listów św. Brauliona, biskupa Saragossy

Wieczny odpoczynek, racz im dać, Panie…