Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH Rok B (biały) Nr 52 (1 listopada 2003)

Liturgia słowa


W uroczystość Wszystkich Świętych przyszliśmy na Eucharystię, aby pogłębić naszą więź i świadomość wspólnoty, jaką tworzymy my wszyscy, należący do Chrystusa. Zarówno ci, którzy żyją tutaj, w doczesności, jak i zmarli, którzy przekroczyli próg życia wiecznego - jesteśmy zgromadzeni wobec Boga, naszego Ojca. Aby ta wspólnota była pełna i żywa, prośmy Boga o oczyszczenie z wszelkich słabości i otwórzmy się na Jego miłość.

PIERWSZE CZYTANIE

(Ap 7, 2-4. 9-14)
Opisany w Apokalipsie wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, to wspólnota świętych, do której my również, poprzez wiarę, należymy. Dzisiejsze święto obejmuje wszystkich, nie tylko tych znanych z imienia, lecz także tych zapomnianych, którzy odeszli może już dawno, ale żyją w miłości Boga. Tekst biblijny przybliża nam tajemnicę Kościoła jako komunii, wspólnoty zbawionych, którzy zostali obmyci we krwi Baranka. Starajmy się, aby nasze szaty, wybielone tą krwią, nie zostały zabrudzone, byśmy mogli trwać w miłości Chrystusa razem ze wszystkimi świętymi.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.


Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: "Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego". I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela. Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: "Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi". A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicza swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: "Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków. Amen!". A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: "Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?" I powiedziałem do niego: "Panie, ty wiesz". I rzekł do mnie: "To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, i opłukali swe szaty, i wybielili je we krwi Baranka".

PSALM

(Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6)
Kogo możemy nazwać świętym? Dzisiejszy psalm daje odpowiedź na to pytanie. To człowiek, który szuka Boga i ma szlachetne, czyste serce. Szukanie Boga jest procesem, który trwa całe życie, czasem prowadzi przez upadki, pomyłki i chwilowe zagubienia, ale najważniejsze jest stałe, wewnętrzne ukierunkowanie na Boga. Refren: Oto lud wierny, szukający Boga. Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, * świat i jego mieszkańcy. Albowiem On go na morzach osadził * i utwierdził ponad rzekami. Refren. Kto wstąpi na górę Pana, * kto stanie w Jego świętym miejscu? Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, * który nie skłonił swej duszy ku marnościom. Refren. On otrzyma błogosławieństwo od Pana * i zapłatę od Boga, swego Zbawcy. Oto pokolenie tych, co Go szukają, * Którzy szukają oblicza Boga Jakuba. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(1 J 3, 1-3)
Człowiek nie może żyć bez myśli o przyszłości. Teraźniejszość ma sens, gdy towarzyszy jej nadzieja na przyszłość. Dzisiejsze drugie czytanie wskazuje źródło takiej nadziei. Jest nim fakt, że staliśmy się dziećmi Bożymi, a to jest rzeczywistością bardzo głęboką, której konsekwencji nie potrafimy dzisiaj rozpoznać ani do końca zrozumieć.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła.


Najmilsi: Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jaki jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Mt 11, 28) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a Ja was pokrzepię. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Mt 5, 1-12a)
Jezus chce, aby nasze życie było twórcze, aby się ciągle doskonaliło, aż do osiągnięcia pełni, którą jest On sam. Dlatego daje nam Błogosławieństwa, które mają kształtować w nas nową wrażliwość i pomagać w twórczym wzrastaniu w świętości.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.


Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: "Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie".