Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 48 (5 października 2003)

Katecheza

ŚWIADKOWIE RÓŻAŃCA [1]

Paweł VI - wielki obrońca Różańca

Różańcowi wiele miejsca poświęcił w swym nauczaniu Paweł VI. Już podczas pierwszej audiencji, w 1963 r., publicznie wyznał, jak bardzo jest mu droga modlitwa różańcowa, a widząc zagrożenia, jakie niosła ze sobą przeprowadzana zbyt pospiesznie i zbyt literalnie reforma Kościoła, wzywał, by nie porzucać tej modlitwy: "Nie rezygnujcie z praktykowania maryjnego Różańca. Jest to forma modlitwy bardzo miła dziewiczej Matce Bożej i tak bardzo zalecana przez Najwyższych Pasterzy" (encyklika Mense maio, 29 kwietnia 1965 r.). Bronił też modlitwy różańcowej przed zarzutem "zasłaniania Chrystusa": "Maryja zawsze pozostaje drogą, która prowadzi do Chrystusa. Każde spotkanie z Nią może jedynie zaowocować spotkaniem z samym Chrystusem". "Niemądrą jest rzeczą odrzucać Różaniec (…) po prostu z powodu zarzutu, że pochodzi on z przeszłości, że jest powtarzaniem modlitw i że nie pasuje do współczesnych sofistycznych czasów. Biblijne bogactwa Różańca mają trwałe znaczenie" (list pasterski do Narodowej Konferencji Episkopatu USA, 21 listopada 1973 r.). 2 lutego 1974 r. ukazał się wyjątkowy dokument papieski, Marialis cultus, poświęcony "należytemu kształtowaniu i rozwijaniu kultu Najświętszej Maryi Panny". W trzeciej jego części Paweł VI dał najbardziej systematyczny w całej historii Kościoła wykład o modlitwie różańcowej. Przedstawił Różaniec jako modlitwę ewangeliczną: "Z Ewangelii bowiem wydobywa się wypowiadane w nim tajemnice i główne formuły, a prócz tego, przez wspomnienie radosnego pozdrowienia anioła i religijnego przyzwolenia Maryi, czerpie się z Ewangelii sposób, w jaki wierni mają pobożnie odmawiać Różaniec". Różaniec jest również modlitwą chrystologiczną: "W odpowiednim bowiem porządku rozważa się główne wydarzenia zbawcze, które dokonały się w Chrystusie". Jest to modlitwa kontemplacji: "Jeśli jej brak, Różaniec upodabnia się do ciała bez duszy i zachodzi niebezpieczeństwo, że odmawianie stanie się bezmyślnym powtarzaniem formuł". Papież wskazał także na głęboki związek Różańca i brewiarza i wyjaśnił, że "praktykę Różańca należy uważać jakby za latorośl, która wyrosła z czcigodnego dnia świętej liturgii, i że nazywano go Psałterzem Dziewicy z tego powodu, iż dzięki niemu prości wierni mogli przyłączyć się do pieśni pochwalnej i wstawiennictwa Kościoła powszechnego". Na bliskość obu modlitw wskazuje też uwaga Pawła VI o roli Różańca w życiu rodziny: "Nie ulega wątpliwości, iż - po Liturgii godzin, w której modlitwa domowa może dosięgnąć szczytu - koronkę Najświętszej Maryi Panny trzeba zaliczyć do najwspanialszych i najskuteczniejszych 'wspólnych modlitw', do zanoszenia których wzywa się rodzinę chrześcijańską".

Na podstawie książki: Wincenty Łaszewski, Różaniec otwiera nam niebo.

 

Modlitwa w intencji rodzin

Boże, od którego pochodzi wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi, Ojcze, który jesteś Miłością i Życiem. - Spraw, aby każda rodzina na ziemi stawała się przez Twego Syna Jezusa Chrystusa "narodzonego z Niewiasty" prawdziwym przybytkiem życia i miłości dla coraz to nowych pokoleń. - Spraw, aby Twoja łaska kierowała myśli i uczynki małżonków ku dobru ich własnych rodzin i wszystkich rodzin na świecie. - Spraw, aby młode pokolenie znajdowało w rodzinach mocne oparcie dla swego człowieczeństwa i jego rozwoju w prawdzie i miłości. - Spraw, aby miłość umocniona łaską sakramentu małżeństwa okazywała się mocniejsza od wszelkich słabości i kryzysów, przez jakie nieraz przechodzą nasze rodziny. - Spraw wreszcie - błagamy Cię o to za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu - ażeby Kościół wśród wszystkich narodów ziemi mógł owocnie spełniać swe posłannictwo w rodzinach i przez rodziny. Ty, który jesteś Życiem, Prawdą i Miłością w jedności Syna i Ducha Świętego. Amen.

Jan Paweł II