Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 47 (28 września 2003)

Liturgia słowa


Każda niedziela jest dla nas nową szansą. Zbyt często w ciągu tygodnia zapominamy o chrześcijańskim obowiązku pracy nad własnym uświęceniem. Zapominamy o naszym powołaniu do wieczności. Wiele razy skupiamy się na tym, co nie jest istotne, zapominając o tym, co dla nas najważniejsze. Chrystus zaprasza nas dziś na Ucztę, abyśmy mogli się przemienić i na nowo ofiarować Mu swoje życie. Zaufajmy Jego miłości!

PIERWSZE CZYTANIE

(Lb 11, 25-29)
Serca niektórych Izraelitów, wędrujących przez pustynię do Ziemi Obiecanej, wypełniała zazdrość. Nie umieli się cieszyć, że Pan Bóg zechciał przyjść i prorokować przez usta Eldada i Medada. Jakże często ulegamy podobnej pokusie, odrzucając Boże wołanie, które przychodzi niezauważone albo w mało efektownej formie. Nie chcemy słuchać Boga, bo mamy własne wyobrażenie, jak On powinien do nas przemawiać. Drogi Pana nie są naszymi drogami. Bóg przychodzi do nas, tak jak sam chce.

Czytanie z Księgi Liczb


Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak. Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie. Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: "Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie". Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: "Mojżeszu, panie mój, zabroń im". Ale Mojżesz odparł: "Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha".

PSALM

(Ps 19, 8 i 10. 12-13. 14)
Dzisiejszy psalm akcentuje dwie sprawy: po pierwsze, wychwala Boga za doskonałość Jego Prawa, a po drugie - jest prośbą psalmisty o wybaczenie nieświadomych grzechów względem Bożych postanowień. Uczyńmy ten psalm naszą modlitwą. Refren: Nakazy Pana są radością serca. Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. Bojaźń Pańska jest szczera i trwa na wieki, * sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne. Refren. Zważa na nie Twój sługa * i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie. Kto jednak widzi swoje błędy? * Oczyść mnie z błędów, które są dla mnie skryte. Refren. Także od pychy broń swojego sługę, * by nie panowała nade mną. Wtedy będę bez skazy * i wolny od wielkiego występku. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Jk 5, 1-6)
Wielu z nas ulega przeświadczeniu, że jesteśmy na świecie po to, aby jak najwięcej zgromadzić. Jeśli naszym celem życiowym jest "pieniądz", to zaślepia nasze serce i prowadzi do wielu niesprawiedliwości i nadużyć. Przy śmierci doświadczymy, że to, co zgromadziliśmy w ciągu życia, nie ma żadnego znaczenia dla naszej ostatecznej przyszłości. Zarabiając pieniądze, pamiętajmy o tym, że one nie rozwiążą wszystkich naszych problemów. On są tylko środkiem, a nie celem. Naszym celem jest Bóg.

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła


Teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby. Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk ich doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego: nie stawia wam oporu.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(J 17, 17ba) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Mk 9, 38-43. 45. 47-48)
Grzech niszczy człowieka. Rezultatem tego zniszczenia jest wieczne potępienie. Chrystus nie chce, abyśmy się okaleczali, lecz byśmy podjęli radykalną walkę ze złem i z grzechem. Największą przegraną w życiu człowieka jest utrata życia wiecznego. Z Chrystusem zawsze możemy zacząć wszystko od nowa.

Słowa Ewangelii według świętego Marka


Jan powiedział do Jezusa: "Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami". Lecz Jezus odrzekł: "Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze. Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie".