Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 46 (21 września 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

OSTATNI BĘDĄ PIERWSZYMI

Jezus przez trzy lata uczył swoich uczniów, że nie przyszedł, aby Mu służono, ale żeby służyć innym bezinteresownie. Tłumaczył, że w Jego winnicy wszyscy traktowani są równo, i ci, którzy pracowali godzinę, i ci, którzy znosili niewygody dnia. Upominał, żeby przy stole zajmować ostatnie miejsce. Powtarzał, że ostatni u Niego nie są ostatnimi, a pierwsi nie zawsze pierwszymi. W tej Chrystusowej szkole uczyli się życiowej mądrości. Zanim przyszedł czas zrozumienia nauki krzyża, Apostołowie, będąc w drodze, posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy (Mk 9, 34). Ale im dłużej przebywali z Chrystusem, tym więcej rozumieli i nie żałowali ofiary życia za Niego. Zrozumiał naukę krzyża św. Paweł: A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami (Ga 5, 24). Zrozumiał krzyż Jezusa św. Jakub: Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek… Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, jak z waszych żądz (Jk 3, 16. 4, 1). Uczyńmy wszystko, by świat wpatrując się w krzyż Chrystusa nie zabiegał o pierwsze miejsca, ale dostrzegł tych, którzy czekają, aby świat płonął pożarem miłości, dobra, uczciwości, ludzkiej solidarności.

ks. Edward Pleń - salezjanin

"Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich!" (Mk 9, 35)