Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok B (biały) Nr 40 (15 sierpnia 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

NIEWIASTA OBLECZONA W SŁOŃCE

Bóg przed narodzeniem Chrystusa powierza ważne zadanie Abrahamowi, Mojżeszowi, królowi Dawidowi, prorokom, by przez ich posługę przygotować naród Izraela do misji swojego Syna. Ponieważ Jezus będzie Bogiem-Człowiekiem - w oparciu o boskie kryteria wybiera dla Niego matkę. O wyjątkowych przymiotach owej Kobiety mówi Apokalipsa: jest nią Niewiasta ubrana w słońce, pod nogami Jej znajduje się księżyc, a na głowie korona z gwiazd dwunastu. Maryja jest Matką Chrystusa Króla, lecz inaczej wykonuje misję daną Jej przez Boga. Z Jezusem w łonie udaje się do domu Elżbiety, która oczekuje narodzin Jana. W powitaniu Elżbieta podkreśla przymioty Maryi: jest błogosławiona, czyli szczęśliwa między niewiastami. Jest pełna łaski, ponieważ uwierzyła Bogu i zgodziła się zostać Matką Jezusa. Jako Matka Zbawiciela posiada przywilej nieśmiertelności i nie podlega władzy szatana. Dlatego Pius XII, ogłaszając dogmat o Wniebowzięciu Maryi, zaznacza, że po zakończeniu ziemskiego życia została z duszą i ciałem wzięta do nieba. Dzisiejsza uroczystość jest także naszym wyniesieniem. Od nas zależy, czy będziemy rozwijali dar chrztu św., czy osiągniemy to piękno, jakie posiada Maryja, by stawać się ludźmi "pełnymi łaski".

bp Antoni Długosz

Maryjo z chwały niebieskiej, na wieki złączona z Synem, za nami wstawiaj się.