Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NIEDZIELA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO Rok B (czerwony) Nr 29 (8 czerwca 2003)

Liturgia słowa


Zgromadziliśmy się w tej świątyni w imię Chrystusa na modlitwie i, tak jak Apostołowie w Wieczerniku, otrzymujemy dar Ducha Świętego. To dzięki sprawowaniu liturgii eucharystycznej tajemnica zesłania Ducha Pocieszyciela staje się dla nas w pełni dostępna. Dziś Duch Święty zstępuje na każdego z nas z osobna, jak też na cały Kościół. Chciejmy zatem otworzyć nasze serca na przyjęcie Jego darów.

PIERWSZE CZYTANIE

(Dz 2, 1-11)
Pierwsze czytanie przenosi nas dzisiaj do Wieczernika. Jesteśmy świadkami narodzin Kościoła, który mocą Ducha Świętego także i dzisiaj głosi wszystkim narodom Dobrą Nowinę o zbawieniu. Niech Duch Święty sprawi, abyśmy, tak jak Apostołowie, którzy w dzień Pięćdziesiątnicy zostali napełnieni Duchem Pocieszycielem, nie przestawali ukazywać światu wielkich dzieł Bożej miłości.

Czytanie z Dziejów Apostolskich


Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: "Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże".

PSALM

(Ps 104, 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34)
Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię - oto wołanie, które dziś Kościół na całej ziemi z wiarą zanosi do Boga. Z ufnością prośmy Ducha, by zmieniał nieustannie oblicze polskiej ziemi. Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię. lub: Alleluja. Błogosław, duszo moja, Pana, * o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki. Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, * ziemia jest pełna Twych stworzeń. Refren. Gdy odbierasz im oddech, marnieją * i w proch się obracają. Stwarzasz je napełniając swym duchem * i odnawiasz oblicze ziemi. Refren. Niech chwała Pana trwa na wieki, * niech Pan się raduje z dzieł swoich. Niech miła Mu będzie pieśń moja, * będę radował się w Panu. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(1 Kor 12, 3b-7. 12-13)
Duch Święty działa nie tylko w całym Kościele, będąc źródłem jego jedności, lecz także w sercach wszystkich wierzących w Chrystusa. Prośmy, aby Jego dary, których udziela każdemu z nas dla wspólnego dobra, uzdolniły nasze serca, abyśmy zawsze wzywali Jego pomocy w codziennych potrzebach.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian


Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: "Panem jest Jezus". Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.

SEKWENCJA


Przybądź, Duchu Święty, Ześlij z nieba wzięty Światła Twego strumień. Przyjdź, Ojcze ubogich, Przyjdź, Dawco łask drogich, Przyjdź, Światłości sumień. O, najmilszy z gości, Słodka serc radości, Słodkie orzeźwienie. W pracy Tyś ochłodą, W skwarze żywą wodą, W płaczu utulenie. Światłości najświętsza, Serc wierzących wnętrza Poddaj Twej potędze. Bez Twojego tchnienia, Cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń i nędze. Obmyj, co nieświęte, Oschłym wlej zachętę, Ulecz serca ranę. Nagnij, co jest harde, Rozgrzej serca twarde, Prowadź zabłąkane. Daj Twoim wierzącym, W Tobie ufającym, Siedmiorakie dary. Daj zasługę męstwa, Daj wieniec zwycięstwa, Daj szczęście bez miary.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych i zapal w nich ogień swojej miłości. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(J 20, 19-23)
Jezus, kończąc swoją misję zbawczą na ziemi, udziela Apostołom Ducha Świętego. Od tej chwili wszelkie działanie zbawcze Kościoła, zwłaszcza działanie sakramentalne, zawiera moc Ducha Uświęciciela. To Duch Święty oświeca nas swoją łaską, abyśmy podejmowali trud wewnętrznego nawrócenia i otworzyli nasze serca na przyjęcie daru Bożej miłości.

Słowa Ewangelii według świętego Jana


Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku, i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".