Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok B (biały) Nr 24 (4 maja 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

POWOŁANI DO ŚWIADECTWA

Pierwsi chrześcijanie nazywali siebie "braćmi", "uczniami" "świętymi". Nazwa "chrześcijanie" przyszła z zewnątrz, nazwano ich tak po raz pierwszy w Antiochii. To słowo wskazywało na ich założyciela i zawierało w sobie szyderstwo. A jednak byli tacy, którzy przyznawali się do tego miana. W 108 r. biskup Antiochii, Ignacy, skazany na męczeńską śmierć, pisał: "Abym był chrześcijaninem nie tylko z imienia, ale z czynu, dopiero wtedy na tę nazwę naprawdę zasługuję". Nie da świadectwa ten, kto ma wiarę tylko z tradycji, z wychowania, a nie z osobistego wyboru. Taka wiara jest budowaniem na piasku i ma więcej odpływów, jak przypływów. Zadaniem człowieka wierzącego jest apostołowanie. Duszą apostolstwa jest modlitwa. Jeżeli Bóg nie przemieni ludzkiego serca, to najpiękniejsze słowa tego nie zrobią. Święty Franciszek Ksawery, powiedział: "Świat zbawiają ludzie klęczący". Najważniejsze jest jednak apostolstwo życia: bezinteresowność, ofiarność, służba. Mamy wiele okazji, by to czynić np. słowem pociechy, dobrej rady, które rozbudzi w kimś sumienie lub wskaże właściwą drogą. Człowiek tęskni za prawdą i chce o niej nie tylko usłyszeć, ale i jej doświadczyć.

ks. Andrzej Buryła

Uczniowie opowiadali, (…) jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba (por. Łk 24, 35).