Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY Rok B (biały) Nr 21 (21 kwietnia 2003)

Liturgia słowa


Cała oktawa, trwająca aż do następnej niedzieli, jest przeżywana w Kościele jako święto Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Po czterdziestodniowym poście i dramacie Kalwarii, chcemy właściwie przeżyć bogatą treść tej tajemnicy. Jest ona fundamentalna także dla nas, gdyż obiecuje nam po trudach ziemskiego życia ciała zmartwychwstanie i życie wieczne.

PIERWSZE CZYTANIE

(Dz 2, 14. 22-32)
Święty Piotr, przemawiając do Izraelitów, daje świadectwo o zmartwychwstałym Jezusie, który jest Mesjaszem zapowiedzianym przez proroków. Świadectwo Piotra jest podwójne: osobiste - odwołujące się do działalności Jezusa, Jego śmierci i zmartwychwstania, oraz świadectwo Pisma, które takiego Mesjasza zapowiedziało.

Czytanie z Dziejów Apostolskich


W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: "Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów. Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim. Dawid bowiem mówił o Nim: 'Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec skażeniu. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim'. Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Zatem jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi. Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami".

PSALM

(Ps 16, 1-2a i 5. 7-8. 9-10. 11)
Do tego psalmu odwołał się św. Piotr, przemawiając do Izraelitów w dniu Pięćdziesiątnicy. Psalmista wierzy, że Bóg wskrzesi go i przyjmie do swojej chwały. Nadzieję psalmisty potwierdza zmartwychwstanie Jezusa. W tym duchu modli się także każdy z nas: Ty w kraju zmarłych mnie nie zostawisz, bo dasz mi wieczną radość po Twojej prawicy. Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem. lub: Alleluja. Zachowaj mnie, Boże, bo uciekam się do Ciebie, * mówię do Pana: "Tyś jest Panem moim". Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, * to On mój los zabezpiecza. Refren. Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, * bo serce napomina mnie nawet nocą. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, * On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje. Refren. Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, * a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz * i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie. Refren. Ty ścieżkę życia mi ukażesz, * pełnię Twojej radości i wieczną rozkosz * po Twojej prawicy. Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Ps 118, 24) Alleluja, alleluja, alleluja. Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy. Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Mt 28, 8-15)
Pierwszymi głosicielami prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa nie byli Apostołowie, którzy Go tchórzliwie opuścili, lecz Maria Magdalena i towarzyszące jej kobiety. Każda kobieta, a zwłaszcza matka, ma szczególne prawo do tego, by głosić prawdę o zmartwychwstałym Panu, gdyż przez nią Bóg daje życie, które ma wymiar nieśmiertelny.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Gdy anioł przemówił do niewiast, one pospiesznie oddaliły się od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: "Witajcie". One zbliżyły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: "Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą". Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: "Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu". Oni zaś wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego.