Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIELKI CZWARTEK - Msza Wieczerzy Pańskiej Rok B (biały) Nr 17 (17 kwietnia 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

STÓŁ, KTÓRY ŁĄCZY

Połączenie Eucharystii z obmyciem nóg może być dla wielu szokujące. Tymczasem celebrans zdejmuje ornat i na klęczkach obmywa nogi dwunastu uczestnikom liturgii. Dla Apostołów ten gest Chrystusa był powodem zażenowania. Zwłaszcza dla św. Piotra, który buntował się przeciwko uniżeniu Mistrza, i dla św. Jana, który tak bardzo skupił się na obrazie Jezusa z miednicą, że nie wspomniał o ustanowieniu Najświętszego Sakramentu. Obydwaj mieli szczególne powody, aby to wydarzenie zapamiętać. Obrzęd Wieczerzy Paschalnej nakazywał, by sługa, albo najmłodszy z uczestników, każdemu z obecnych obmył ręce. Tymczasem wśród Apostołów trwała rywalizacja o pierwsze miejsca. Jakaż cisza musiała zapanować, gdy nadszedł ten moment. Piotr spoglądał w kierunku Jana - najmłodszego w tym gronie - dając mu sygnał: "No, rusz się!". Jan zaś ani myślał. Czuł, że jest najbardziej umiłowany i dobrze mu było u boku Jezusa. I wtedy stało się coś, przeciwko czemu Piotr się zbuntował: to Jezus wziął miednicę i zaczął obmywać uczniom nie ręce, ale nogi… W Wielki Czwartek Chrystus przypomina nam, że jesteśmy dla siebie braćmi, równymi w godności, choć spełniamy różne powołania. Mamy się prześcigać w uczynkach miłości. Ołtarz jest stołem, który łączy, a nie dzieli.

ks. Henryk Zieliński

"Skąd nam to szczęście niewysłowione, że Bóg pokarmem naszym się stał".