Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

2 NIEDZIELA WIELKANOCY, czyli MIŁOSIERDZIA BOŻEGO Rok B (biały) Nr 21 (11 kwietnia 2021)

Katecheza

Niech będzie miłosierdzie Twoje nad nami

Będąc w kościele św. Kazimierza, przy ołtarzu św. Andrzeja Boboli, przyszła mi myśl taka, żeby od dnia dzisiejszego rozpocząć nowennę za wstawiennictwem tegoż świętego o miłosierdzie Boże: dla naszej Ojczyzny, zgromadzenia i siebie. (…)

Na siódmym dniu nowenny, tj. 21 kwietnia, ku wielkiemu memu zdziwieniu, ujrzałam podczas ofiarowania unoszącą się w powietrzu, po prawej stronie nad ołtarzem kulę dość dużych rozmiarów. Powierzchnia tej kuli była cieniutka i przezroczysta, tak że z łatwością mogłam zauważyć wewnętrzną jej zawartość. Była ona napełniona mnóstwem kryształków, o różnej wielkości i kształtu. W czasie podniesienia jakaś niewidzialna ręka zerwała część tej powierzchni i zrobiła otwór do wnętrza, przez który zaczęły się sypać krysztaliki na ołtarz, na ziemię i gdzieś jeszcze w dalszą przestrzeń, która była przed moim wzrokiem zakryta. (…)

Pod koniec Mszy św. przyszło światło Boże i w jednym oka mgnieniu objęłam rozumem swoim całość tego, co widziałam. Kula ta oznaczała wielkie miłosierdzie Boże, które Jezus Chrystus jako Odkupiciel świata, ofiarowując siebie Bogu Ojcu w czasie Mszy św. za świat grzeszny, zsyła na ziemię. Krysztaliki to łaski Boże wypływające ze źródła miłosierdzia w czasie konania, kiedy to Serce Boże zostało przebite na krzyżu. Cieniutka powierzchnia tej kuli oznaczała bliską przestrzeń czasu, jaka pozostała do przebłagania miłosierdzia Bożego w obecnych czasach, a tą ręką niewidzialną, która przyspieszyła wylanie się łask niezliczonych na świat w postaci krysztalików – to był św. Andrzej Bobola, który (…) mówi, że: „trzeba teraz z podwojoną siłą wierzyć w miłosierdzie Boże, modlić się wytrwale i ufać niezachwianie, że Bóg zmiłuje się nad wami”.

Ustroję się w Miłosierdzie Boże

 

Książka "Ustroję się w miłosierdzie Boże" stanowi odpowiedź na rosnące zainteresowanie osobą Heleny Majewskiej. Jest także zachętą do poznania jej życia duchowego i zainspirowania się nim. Od najmłodszych lat towarzyszyły jej widzenia zarówno Chrystusa, jak i Maryi oraz świętych i zmarłych, a także dręczenia diabelskie. Była ona przekonana, że wizje te mają ukazać jej wielkość Bożego miłosierdzia. Zapiski duchowe, które prowadziła przez całe życie, stanowią potwierdzenie prawd, które spisała w swoim Dzienniczku św. Faustyna. W książce po raz pierwszy opublikowano też dokumenty archiwalne KGB z przesłuchań sióstr anielskich, fragmenty ich pamiętników, spraw prowadzonych przeciw ks. Sopoćce oraz korespondencję Heleny.