Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

4 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok B (różowy) Nr 13 (14 marca 2021)

Wprowadzenie do liturgii

Na kogo Pan Bóg
„się gniewa i obraża”?


Kiedyś pewna osoba, doświadczona bolesnym cierpieniem, trudnościami w rodzinie, śmiercią bliskich, zapytała: Czy Pan Bóg gniewa się na mnie albo obraził, bo to wszystko tak niespodziewanie spadło na mnie?

Żadną miarą Pan Bóg ani się na nas nie obraża, ani nie gniewa. Choć w formule spowiedzi mówimy, że obraziliśmy Pana Boga grzechami. Jest to rzeczywiste wyznanie naszej skruchy i żalu, że nasze słowa i uczynki były sprzeczne z dobrocią Boga i zasługują na potępienie. Co w tym ważne, to nasze grzeszne postępowanie zasługuje na potępienie, ale Bóg nas nigdy nie potępia. Jezus oświadcza o tym uroczyście w rozmowie z Nikodemem:

Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, by świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.

Święty Paweł przypomina, że największym bogactwem Boga jest Jego niezgłębione miłosierdzie, z drugiej strony Jego „gniew” jest wyrazem zbawiennej troski, aby nas przyprowadzić z niewoli i śmierci do życia w Nowym Jeruzalem (por. pierwsze czytanie). Dobrze tę tajemnicę wyboru Boga (zbawienia) i życia bez Boga (potępienia) wyraża mędrzec Syrach:

Nie mów: «Zgrzeszyłem i cóż mi się stało?». Albowiem Pan jest cierpliwy. Nie bądź tak pewny darowania ci win, byś miał dodawać grzech do grzechu. Nie mów: «Jego miłosierdzie zgładzi mnóstwo moich grzechów». U Niego jest miłosierdzie, ale i zapalczywość, a na grzeszników spadnie Jego gniew karzący (Syr 5, 4-6).

ks. Leszek Rasztawicki