Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w nocy Rok B (biały) Nr 60 (24 grudnia 2020)

Liturgia słowa

Tej nocy udajemy się do Betlejem. Idziemy, jak pasterze, by w mieście Dawidowym spotkać Jezusa. Oni stają się dziś naszymi przewodnikami – ucząc jak mamy czuwać. „Nasze życie może być oczekiwaniem, które nawet w nocach problemów powierza się Panu i pragnie Go; wtedy otrzyma Jego światło. Lub zarozumiałością, gdzie liczą się tylko własne siły i własne środki” (papież Franciszek).

PIERWSZE CZYTANIE Iz 9, 1-3. 5-6

Książę Pokoju zasiądzie na tronie Dawida. Przyjdzie, aby wyzwolić ciemiężony lud, kładąc kres panowaniu wrogich narodów. Starotestamentalne oczekiwanie Mesjasza-Wyzwoliciela spełni się wraz z przyjściem na świat Jezusa Chrystusa. Tradycja Kościoła interpretuje ten tekst jako proroctwo Izajasza bezpośrednio opowiadające o Jezusie, potomku Dawida, który przynosi światu prawdziwy pokój i zbawienie.


Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w dniu porażki Madianitów.
Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: «Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju».
Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

Oto słowo Boże.

PSALM    Ps 96

Pieśń nowa wznosi się do Boga z krańców ziemi. Jest pełnym radości wysławianiem Boga, „który już się zbliża”. Modlimy się dziś należącym do liturgii szabatowej Psalmem 96, mając przed oczyma „Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. To Jego przyjście na świat jest dziś powodem do radości dla wszystkich pokoleń.

Refren:    Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, *
sławcie Jego imię.   
Ref.

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.   
Ref.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.   
Ref.

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.   
Ref.

DRUGIE CZYTANIE    Tt 2, 11-14

Możemy odpowiedzieć na miłość Bożą objawioną w Jezusie Chrystusie przez sprawiedliwe i pobożne życie, w nadziei otrzymania nagrody, jaką będzie życie wieczne. Autor Listu do Tytusa w kilkunastu słowach głosi najważniejsze prawdy wiary, zachęcając do życia zgodnie z nimi.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Umiłowany: Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ    Łk 2, 10-11

Aklamacja:    Alleluja, alleluja, alleluja.
Zwiastuję wam radość wielką,
dziś narodził się nam Zbawiciel, którym jest Jezus Chrystus.
Aklamacja:   
Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA    Łk 2, 1-14

Co by się stało, gdyby Maryja i Józef zapukali do moich drzwi? Czy znaleźliby miejsce w moim domu? Syn Boży przyszedł na świat nie w gospodzie, ale w grocie. To żłóbek stał się pierwszym ołtarzem, na którym spoczęło Najświętsze Ciało. Bóg pragnie być dziś przyjmowany do naszych serc i domów. Pragnie zamieszkać pośród swego ludu. Obyśmy nigdy nie zamykali przed Nim naszego życia.

+ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Podążali więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Wtem stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. I rzekł do nich anioł: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie».
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom, w których sobie upodobał».

Oto słowo Pańskie.