Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

29 NIEDZIELA ZWYKŁA - ŚWIATOWY DZIEŃ MISYJNY Rok A (zielony) Nr 50 (18 października 2020)

Liturgia słowa

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 45, 1. 4-6)

Cyrus był poganinem, królem Persji. Mimo tego, że nie znał Boga Izraela, Ten nazywa go swoim pomazańcem. Dla Boga bowiem i Jego łaski ani pochodzenie etniczne człowieka, ani nawet jego przekonania religijne nie stanowią przeszkody. Bóg zawsze wybiera człowieka o prawym sercu, który jest uległy natchnieniom Jego Ducha. Wielki pogański król Cyrus stał się w ręku Boga narzędziem w objawieniu światu, że jedynym Panem jest On – Bóg Jakuba i Izraela.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan o swym pomazańcu Cyrusie: «Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły.

Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną».

Oto słowo Boże.

PSALM

Psalmista pała gorliwością o to, aby wszystkie ludy poznały prawdziwego Boga i oddały Mu chwałę. Co znaczy oddać chwałę Bogu? Bóg doznaje chwały wtedy, gdy człowiek w swoim sercu pozna prawdę o Nim. Grzech zniekształca człowiekowi prawdziwe oblicze Ojca. Potrzeba głosić światu Ewangelię – Dobrą Nowinę o miłości i miłosierdziu Ojca, aby zbawić człowieka od jego grzechów.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
Śpiewaj Panu, ziemio cała.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.    Ref.

Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały, *
Budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, *
Pan zaś stworzył niebiosa.    Ref.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.    Ref.

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.    Ref.

DRUGIE CZYTANIE    (1 Tes 1, 1-5b)


Ewangelizacja narodów nie polega na głoszeniu im nowej ideologii, atrakcyjnej doktryny czy doskonałego systemu moralnego. Słowo Boga jest żywą Osobą, jest głoszone przez żywych świadków Słowa, a jego odbiorcą jest żyjący człowiek. Dlatego dzieło ewangelizacji jest przestrzenią dialogu miłości między Bogiem a człowiekiem. Dokonuje się jedynie wtedy, gdy wezwanie Boga spotka się z wolną odpowiedzią człowieka.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój!

Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym Jezusie Chrystusie.

Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja:
    Alleluja, alleluja, alleluja.
Jawicie się jako źródło światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.
Aklamacja:    Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Mt 22, 15-21)

Wszystko w świecie stworzonym powiązane jest różnymi zależnościami. Nic nie istnieje samo z siebie i dla siebie. W dzisiejszej Ewangelii Jezus stanowczo poucza faryzeuszy: „Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. Obraz i napis Cezara spoczął na rzymskiej monecie. Na czym spoczął obraz i podobieństwo Boga? Jedynym takim stworzeniem jest człowiek. Czy jednak potrafi on w miłosnej wolności oddać Bogu to, co do Niego należy?

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.

Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?».

Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!». Przynieśli Mu denara.

On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?». Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

Oto słowo Pańskie.