Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

27 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 48 (4 października 2020)

Liturgia słowa

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 5, 1-7)


Bóg wielokrotnie zawierał przymierze z narodem wybranym, które prorok Izajasz opisuje w obrazie troski Boga o umiłowaną winnicę. Jednak za każdym razem Izrael – Boża winnica – to przymierze zrywał i cierpkie wydawał owoce. Bóg położył temu kres w Chrystusie, wiążąc się z ludzkością nie tyle zawodnym ze strony człowieka przymierzem, co testamentem. Stając się w Chrystusie dziećmi Ojca, już nie zdobywamy królestwa Bożego, ale je dziedziczymy.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!

Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody.

«Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?

Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz».

Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Oto słowo Boże.

PSALM

Psalmista opisuje dzieje winnicy Pana, którą był Izrael. Przez grzech i niewierność człowieka ta „posiadłość Pana” wielokrotnie została zniszczona. Człowiek wtedy zrozumiał, że w tej sytuacji jedynym ratunkiem jest wołanie do Pana: „… daj nam nowe życie, a będziemy zbawieni!”. Bóg odpowiedział na to wołanie, posyłając na świat Mesjasza – swojego Syna.

Refren: Winnicą Pana jest dom Izraela.

Przeniosłeś winorośl z Egiptu *
i zasadziłeś ją, wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *
aż do Rzeki swoje latorośle.    Ref.

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny *
i obgryzają polne zwierzęta.    Ref.

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.    Ref.

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *
a będziemy zbawieni.    Ref.

DRUGIE CZYTANIE    (Flp 4,6-9)


Życie człowieka często jest pasmem trosk, niepokojów, trudności i zmagania. Święty Paweł zachęca nas, aby to wszystko stało się przedmiotem naszej modlitwy – dialogu z Bogiem. W tych sytuacjach jedynie On jest w stanie osłonić nasze serca i myśli swoim pokojem, który „przewyższa wszelki umysł”.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian


Bracia:

O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę.
Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja:
    Alleluja, alleluja, alleluja.
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.
Aklamacja:    Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 21, 33-43)

W przypowieści o rolnikach z winnicy Chrystus streszcza całą historię relacji Boga z Izraelem. Istnienie i wszelka pomyślność tego narodu pochodziły z łaski i miłości Boga. Jednak Izraelici nawet łaskę Boga przypisali i przywłaszczyli sobie do tego stopnia, że postanowili ukrzyżować Dawcę łaski. W ręku Boga krzyż, który był narzędziem śmierci, okazał się źródłem życia dla tych, którzy potrafią żyć jak dzieci Boże – z łaski Ojca.

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.

Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.

Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?».

Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».

Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».

Oto słowo Pańskie.