Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

25 NIEDZIELA ZWYKŁA - DZIEŃ ŚRODKÓW SPOŁECZNEGO PRZEKAZU Rok A (zielony) Nr 46 (20 września 2020)

Wprowadzenie do liturgii


IDŹCIE I WY DO MOJEJ WINNICY

Bóg w rożnym czasie powołuje ludzi do królestwa łaski i zbawienia. Ukryty pod postacią gospodarza z dzisiejszej Ewangelii każdego z nas obdarza wielkim zaufaniem, zapraszając do pracy w swojej winnicy.

Szukanie, o którym na różne sposoby opowiada dzisiejsza liturgia słowa (pierwsze czytanie i Ewangelia), oznacza pokonywanie pewnej odległości pomiędzy szukającym a szukanym. W wezwaniu Izajasza, które słyszymy dziś w pierwszym czytaniu, nie chodzi o zmianę tego, co jest na zewnątrz nas, ale o wewnętrzną przemianę nas samych, przemianę naszego myślenia i pragnień, o skierowanie ich na pragnienia Boga i realizację Jego woli.

Możemy to dostrzec w postawie Apostoła Pawła, który w drugim czytaniu ukazuje nam, jak zmienia się jego myślenie. Nie szuka tego, co jest dogodne dla niego, ale tego, co będzie lepsze dla powierzonej mu wspólnoty Kościoła. I choć najważniejsze dla niego jest przebywanie z Chrystusem, które mogłoby zostać zrealizowane w pełni przez przyjęcie wyroku śmierci, to jednak pragnie wybrać to, co jest lepsze dla innych: „pozostanę nadal dla wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze” (Flp 1, 25).

Wejście do królestwa Bożego nie jest nagrodą za dobre postępowanie, lecz darem, którego Bóg pragnie nieustannie udzielać swoim dzieciom. Czasem może rodzić się w naszych sercach zazdrość, że oto ten człowiek przez całe życie źle postępował, a pod koniec się nawrócił i… ma być zrównany ze mną, który znosiłem wszystkie trudy dobrego życia? Nie jest to jednak postawa chrześcijanina, człowieka, który wie, że wszystko, co ma, jest darem Boga po to, by tak jak On dzielił się tym z tymi, do których sam Pan nas posyła.


Opracowano na podstawie:
Wielka tajemnica wiary.
Program duszpasterski Kościoła w Polsce na rok 2019/2020,

zeszyt homiletyczny, s. 144-146.