Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

23 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 44 (6 września 2020)

Wprowadzenie do liturgii

JEDNOŚĆ SERC I DUCHA


Przez dwie kolejne niedziele (obecną i następną) będziemy słyszeć zaproszenie do zgody, trwania w jedności serc i ducha. Zjednoczenie wokół osoby Jezusa, trwanie w słuchaniu Jego słowa i pragnienie kierowania się nim w życiu mogą nam zagwarantować obecność Boga.

Bóg ostrzega przed konsekwencjami jednego z największych grzechów. Brak nawrócenia jako niepoddanie się woli Boga występuje często razem z niewiarą będącą odrzuceniem Jego słowa. Izraelici dobrze o tym wiedzieli, mając w pamięci to, co stało się w Egipcie. Nie wystarczy przyjmowanie Bożego słowa, konieczne jest posłuszeństwo Jego woli, która się objawia przez to słowo. Za jego głoszenie byli odpowiedzialni prorocy, do których zaliczał się również Ezechiel.

Doskonałym wypełnieniem Bożego Prawa zawartego w słowie danym Izraelitom, a przez nich innym narodom jest miłość – o czym dowiadujemy się z drugiego czytania. Ona zawsze szuka dobra drugiej osoby. O tym też przypomina Jezus w Ewangelii. Służba drugiemu człowiekowi polega również na tym, by ratować go przed wieczną zgubą. Stąd konieczność mądrego upominania. Udzielając go musimy się jednak kierować nie tym, jak wypadniemy przed innymi, ale pragnieniem autentycznego dobra osoby, która została powierzona naszej trosce. Wzorem może być dla nas Ojciec niebieski, który tą samą miłością obdarza każdego człowieka, uzdalniając napominanych i napominających do wzajemnej modlitwy za siebie, która zawsze przyniesie dobre owoce.

Taką szczególną modlitwą jest wspólne celebrowanie Eucharystii, w której mamy szukać wzajemnej zgody i daru przebaczenia. Modlitwa we wspólnocie eucharystycznej powinna prowadzić do radości serca i przynaglać do dzielenia się doświadczeniem wiary.


Opracowano na podstawie:
Wielka tajemnica wiary.
Program duszpasterski Kościoła w Polsce na rok 2019/2020,
zeszyt homiletyczny, s. 139-141.