Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

VII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 9 (23 lutego 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

WIARA PRZYJACIÓŁ

Jezus uzdrawia dzisiaj paralityka, którego przyniosło czterech przyjaciół. W tym wydarzeniu odegrali oni bardzo ważną rolę. Ich pomoc nie polegała tylko na zwykłym przyniesieniu chorego. Relacjonujący to wydarzenie Ewangelista Marek zapisał bowiem, że Jezus zwrócił się do paralityka ze słowami uzdrowienia właśnie "widząc ich wiarę". Jezus nic nie mówi o wierze samego chorego. Być może nawet to nie on był inicjatorem wyprawy do Jezusa. Nie on poprosił przyjaciół, by go przynieśli. Może więc to oni sami chcieli pomóc choremu przyjacielowi? Wiara jest czynem osobistym. Jest moją własną relacją do Boga. Nie można więc wierzyć za kogoś. Nie można wierzyć w zastępstwie, za kogoś zbliżać się do Boga. Ale można wierzyć z kimś. Można komuś w jego wierze dopomóc. Właśnie dlatego trzeba siebie nawzajem "przynosić" do Jezusa. Trzeba nawzajem modlić się za siebie, nie czekając nawet, że ktoś nas o to poprosi. Bo Bóg nam pomaga, uzdrawia nas, nawraca, daje nam łaskę także dzięki tym, którzy - choć często o tym sami nie wiemy - do Niego nas przynoszą, którzy za nami u Niego się wstawiają. Nie wiemy, ile łask zawdzięczamy ich wierze. Nie wiemy też, ile łask oni mogliby zawdzięczać naszej, gdybyśmy tylko chcieli z wiarą wziąć w nasze ręce ich łoże.

ks. Andrzej Draguła

Jezus rzekł do paralityka: "Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!" (Mk 2, 11)