Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

15 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 35 (12 lipca 2020)

Wprowadzenie do liturgii

Bóg Niestrudzony

Dzisiejsze czytania ukazują mozolny wysiłek i wytrwałość: ulewa i śnieg niejako „wysilają się”, aby nawodnić i użyźnić ziemię, w celu zrodzenia plonów. Potem, w Ewangelii, siewca wysila się, rzucając w ziemię dobre ziarna, również oczekując wydania przez nią obfitego, wielokrotnego plonu.

Mamy sobie więc dzisiaj przypomnieć, że Ktoś nieustannie się nad nami wysila: zsyła różne „deszcze” łask, „nawadniając” nas wieloma niewidzialnymi natchnieniami i chroniąc nas od niebezpieczeństw. Ktoś się nad nami wysila, dając nam swoje słowo jak ziarno, codziennie czy co niedzielę, dając nam swoje sakramenty, a wraz z nimi niezliczone łaski o wartości wiecznej, czego na razie nie pojmujemy.

Bóg nigdy nie śpi, nie pozostawia nas, nigdy się od nas nie odwraca: w tym czasie zbawienia w sposób niestrudzony wsiewa, uprawia i oczyszcza swoją glebę i swój plon, aż wyłoni się w nas prawdziwe dziecięctwo Boże. Bóg idzie i sieje, nie zwracając uwagi na jakość gleby, po prostu sieje, wiedząc, że każdy człowiek to inna gleba. A my?

Jak słyszymy w dzisiejszych czytaniach: stworzenie jęczy i wzdycha w bólach rodzenia, ponieważ również ziemia pęka pod pługiem oracza, ziarno obumiera wydając plon. Po śmierci mamy być z tego plonu rozliczeni, co jeszcze bardziej powinno wzmóc naszą codzienną czujność. Tak, zmarnowaliśmy już wiele łask, ale bądźmy równie niestrudzeni jak On: zacznijmy jeszcze raz. Bo przecież nasze zmagania, cierpienia, upadki i powstania, wszystko to się dzieje jednak pod czujnym okiem Tego, który cierpliwie nas prowadzi i strzeże, do którego wszyscy należymy.

ks. Adam Rybicki

 

Zamów prenumeratę z dostawą do domu:
https://www.edycja.pl/dokumenty/dzien-panski-prenumerata/prenumerata