Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

6 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok C (biały) Nr 27 (26 maja 2019)

Liturgia słowa


Kolejna niedziela Wielkanocy stawia przed nami sprawę głoszenia i rozpowiadania przez apostołów radości płynącej z wyzwolenia z grzechu. Przemiana serc dokonuje się z jednej strony przez głoszenie Dobrej Nowiny, a z drugiej przez jej słuchanie. Oddawajmy cześć Zmartwychwstałemu Panu, który daje nam łaskę do tego, byśmy mogli nadal w radości przy Nim trwać.


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 15, 1-2. 22-29)

Kościół pierwotny borykał się z różnymi trudnościami. Na początku było to podejście do obrzezania obowiązującego Żydów według zwyczaju Mojżeszowego. Mądrość apostołów polega na wspólnej rozmowie i podjęciu decyzji. Prośmy zawsze Ducha Świętego, byśmy byli otwarci na Jego natchnienia i prowadzenie. On wskazuje drogi rozwiązań trudnych i skomplikowanych sytuacji.

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: «Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni».
     Kiedy doszło do niemałych sporów i roztrząsań między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jeruzalem, do apostołów i starszych.
     Wtedy apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:
     «Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo.
     Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!».

Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 67)

Prośmy Pana z psalmistą, by zajaśniało nad nami Jego oblicze, to znaczy Jego obraz. Ten obraz odnajdujemy w nas samych, w naszej najgłębszej i ukrytej wewnętrznej części. Nie poznamy Boga, jeśli On pierwszy nam się nie ukaże. Prośmy o poznanie Jego drogi nie tylko dla nas samych, ale dla każdego człowieka stworzonego na Jego obraz i podobieństwo.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

Albo: Alleluja.

     Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
     niech nam ukaże pogodne oblicze.
     Aby na ziemi znano Jego drogę, *
     Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

     Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
     niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
     Niech się narody cieszą i weselą,
     bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
     i kierujesz narodami na ziemi.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

     Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
     niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
     Niech nam Bóg błogosławi *
     i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

DRUGIE CZYTANIE (Ap 21, 10-14. 22-23)

Drogi kamień jaspisu nie przez przypadek wspomniany jest przez autora Apokalipsy. To jeden z dwunastu drogich kamieni zdobiących pektorał – część szaty arcykapłana w świątyni jerozolimskiej. Jaspis symbolizował pokolenie Judy, z którego pochodzi Mesjasz – Baranek. On jest lampą, prawdziwym źródłem światła, o które dzisiaj prosimy.

Czytanie z Księgi Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Uniósł mnie anioł w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte – Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga i mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu: Miało ono mur wielki i wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach – dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu szczepów synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka.
     A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą – Baranek.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 14, 23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 14, 23-29)

Pan Jezus prowadzi nas do Ojca, ukazuje Jego bliskość. On zawsze przychodzi do tego, kto miłuje naukę Jego Syna. Jedność z Synem to jedność z Ojcem i przebywanie z Nimi. Pan Jezus zapowiada także swoje odejście i przygotowuje do tego apostołów. Dziękujmy Ojcu, który posyła Ducha Pocieszyciela, byśmy nie czuli się osamotnieni.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
     «Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.
     To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.
     Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie.
     A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie».

Oto słowo Pańskie.