Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

4 NIEDZIELA WIELKANOCY Rok C (biały) Nr 25 (12 maja 2019)

Liturgia słowa


Dzisiejsza liturgia skłania nas do modlitwy do Pana żniwa, by posłał dobrych robotników na swoje żniwo. Chcemy wznieść nasze błagania o ludzi, którzy jak apostołowie będą głosili słowo Boże, zapewniając o wielkiej miłości Pana do każdego narodu, ludu i każdej pojedynczej osoby. Niech kochający Ojciec prowadzi nas jak owce do źródeł wody życia.


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 13, 14. 43-52)

Słowo Boże rozszerza się, gdy znajduje wiernych słuchaczy. Wiara rodzi się właśnie ze słuchania. Pawła i Barnaby słucha całe miasto. Apostołowie zachęcają do wytrwania w łasce. Chcemy poddawać się słowu, by napełniał nas Duch radości. Staniemy się dzięki temu przekazicielami słowa w mowie i działaniu.

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owym czasie Paweł i Barnaba, przeszedłszy przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień sobotni do synagogi i usiedli.
     A wielu pobożnych prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga.
     W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.
     Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”».
     Poganie, słysząc to, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj.
     Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, strząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium. A uczniowie byli pełni wesela i Ducha Świętego.

Oto słowo Boże.


PSALM (Ps 100)

Uroczysty psalm zaprasza nas do modlitwy dziękczynienia. Należymy na zawsze do Pana. On nas prowadzi i opiekuje się jak pasterz owcami. Wysławiamy Jego łaskę i dobroć. Lud idący za swym Bogiem odczuwa wielką radość, bo na drodze czuje się pewny. Każdy, kto odnajduje drogę życia, pragnie nieść ją innym.

Refren: My ludem Pana i Jego owcami.

Albo: Alleluja.

     Służcie Panu z weselem, *
     stajcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
     Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
     On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
     Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Refren: My ludem Pana i Jego owcami.

     W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
     z hymnami w Jego przedsionki, *
     chwalcie i błogosławcie Jego imię.
     Albowiem Pan jest dobry,
     Jego łaska trwa na wieki, *
     a Jego wierność przez pokolenia.

Refren: My ludem Pana i Jego owcami.

DRUGIE CZYTANIE (Ap 7, 9. 14b-17)

Boży Baranek z dzisiejszego czytania jest równocześnie bardzo troskliwym Pasterzem. To On zauważa każdą łzę i natychmiast ją ociera. Tłumy świadków ubranych w białe szaty przychodzą z każdego krańca ziemi. Wielbimy Boga za dzieło życia wielu chrześcijan do końca wiernych Barankowi.

Czytanie z Księgi Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy.
     I rzekł do mnie jeden ze Starców: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 10, 14)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 10, 27-30)

Pan Jezus mówi dzisiaj, że nas bardzo dobrze zna. On jest jedynym, który może to powiedzieć. To Bóg nas zapragnął przed wiekami, stworzył i nieustannie kocha, podtrzymując łaskami. Pragniemy Go nieustannie poznawać i odpowiadać na głos Jego powołania. Realizowanie Jego woli staje się drogą do życia wiecznego.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział:
     «Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

Oto słowo Pańskie.