Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY Rok C (biały) Nr 21 (22 kwietnia 2019)

Liturgia słowa


Poniedziałek w oktawie Wielkanocy jest w liturgii potwierdzeniem i pogłębieniem wczorajszej uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. Pomaga nam jeszcze głębiej rozważać tę tajemnicę wiary. Zaprasza nas do trwania w radości wyrażającej się w słuchaniu czytań mówiących o wydarzeniu powstania z martwych Chrystusa Pana i karmieniu się Jego Ciałem.


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 2, 14. 22b-32)

Również dzisiaj widzimy postać Piotra, który opowiada całemu ludowi historię obiecanego Mesjasza. Działanie Jezusa z Nazaretu potwierdzał sam Bóg. Piotr przekonuje zarówno własnym świadectwem jak i dowodami z Pisma o prawdziwości zmartwychwstania Chrystusa. Konsekwencje wydarzenia zmartwychwstania widoczne są w naszym życiu, gdy wierzymy.

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:
     «Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:
     „Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.
     Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.
     Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».

Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 16)

Słowa psalmu responsoryjnego wyrażają naszą nadzieję na życie u Boga, w Jego bliskości. Ta obecność Pana zapewnia nam pociechę i radość o każdej porze dnia i nocy, w każdej życiowej sytuacji. Całkowite zaufanie Bogu daje nam stabilność i pokój serca. To Bóg, Pan historii, prowadzi nas po ścieżkach życia.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

Albo: Alleluja.

     Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
     mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
     Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem,
*
     to On mój los zabezpiecza.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

     Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
     bo serce napomina mnie nawet nocą.
     Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy,
*
     On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

     Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
     a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
     bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz
*
     i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

     Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
     pełnię radości przy Tobie
     i wieczne szczęście
*
     po Twojej prawicy.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 118, 24)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 28, 8-15)

Kobiety u grobu widzą Zmartwychwstałego Pana. On sam je wita, rozmawia z nimi i posyła do uczniów. Chrystus chce oddalić od nich lęk, a one oddają Mu pokłon, uznając Go jako Pana ich życia. Wiara i radość niewiast jest przeciwstawiona ludzkim spiskom i szukaniu oparcia w pieniądzu, w plotce, we władzy.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy anioł przemówił do niewiast, one pospiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.
     A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie! ». One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».
     Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».
     Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego.

Oto słowo Pańskie.