Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO Rok B (biały) Nr 6 (2 lutego 2003)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

MOJE OCZY UJRZAŁY TWOJE ZBAWIENIE

Według Prawa Mojżeszowego rodziców obowiązywał nakaz - pierworodne dziecko płci męskiej należało przynieść do świątyni i ofiarować je Bogu. Aby mogło wrócić do swojej rodziny, trzeba było złożyć ofiarę zastępczą. Tak postąpili z Jezusem Jego Matka i św. Józef. Stali się pierwszymi świadkami tego, co o Nowonarodzonym mówili ludzie - Symeon i Anna, wyczekujący na przyjście Mesjasza. Wysłuchane zostały ich modlitwy. Symeon, szczęśliwy z powodu przyjścia Mesjasza, prosi Boga o przejście do wieczności, a Anna podejmuje misję ewangelizacyjną - "sławi Boga i mówi o Nim wszystkim" (por. Łk 2, 38). W czterdziestym dniu od narodzin Jezusa - po przeżyciu radości, że Mesjasz jest z nami - trzeba podjąć misję głoszenia prawdy o Nim. Jezus jest Synem Bożym, obiecywanym Zbawicielem świata. Dziś trzeba przeżyć radość osobistego spotkania z Nim i entuzjazm głoszenia prawdy. Ofiarowany w świątyni Baranek obejmuje świątynię jako swoją własność. Ofiarowany za nas staje się Właścicielem, Panem każdego z nas. Dziś modlimy się za wszystkich poświęconych Panu kapłanów, zakonników, siostry zakonne, za wszystkich konsekrowanych pracujących z nami i na misjach. Oby było ich jak najwięcej!

bp Edward Samsel

Maryja przyniosła Dziecię Jezus do świątyni, aby Je przedstawić Panu (por. Łk 2, 22).