Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 3 (13 stycznia 2019)

Liturgia słowa

Bóg pragnie się nam objawiać. Chrzest Jezusa jest miejscem epifanii całej Trójcy Najświętszej, która działa z mocą w naszym życiu. Jej prowadzenie to gwarancja tego, że w naszej drodze nie zbłądzimy i będziemy w stanie odczytywać znaki Bożej obecności wokół nas. Musimy tylko otworzyć oczy, by dojrzeć, że wypełniają one naszą rzeczywistość i mówią nam o tej będącej naszym wiecznym dziedzictwem.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 40, 1-5. 9-11)
Gdy Bóg przychodzi, przynosi pełnię pocieszenia. Jego obecność weryfikuje historię i wymierza sprawiedliwą zapłatę za wszelkie czyny. Jeśli autentycznie przyjmujemy Boga do naszego życia, możemy już w doczesności doświadczać skutków Jego obecności. On niesie ze sobą wszelką pomoc, ukojenie bólu i sprawiedliwe rozstrzygnięcie trudnych spraw. Niech więc nigdy nie słabnie nasza nadzieja!

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. «Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie grzechy».
Głos się rozlega: «Drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały».
Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 104, 1-2a. 3b-4. 24-25. 27-28. 29b-30)
Uwielbiać Boga może tylko ten, kto potrafi dostrzegać wielkość Jego dzieł. Posiadając taką umiejętność, możemy z łatwością odczytywać znaki Bożej obecności w Jego stworzeniu. Ono śpiewa nieprzerwanie pieśń chwały przez to, że istnieje i funkcjonuje według Bożego zamysłu. Całe to piękno odkrywa się przed nami i wzbudza podziw, który jest prostą ścieżką ku poznawaniu samego Stwórcy tych cudów.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno *
światłem okryty jak płaszczem.   

Chmury są Twoim rydwanem, *
przechadzasz się na skrzydłach wiatru.
Wichry używasz za swych posłów, *
sługami Twoimi ogień i płomienie.  

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie!
Ty wszystko mądrze uczyniłeś, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.
Oto jest morze, ogromne i szerokie,
a w nim żyjątek bez liku, *
zwierząt wielkich i małych.   

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.   


DRUGIE CZYTANIE (Tt 2, 11-14; 3, 4-7)
Bóg udziela nam swej łaski, która całkowicie przemienia nasze życie, ofiarując nam dar zbawienia. Dar ten zobowiązuje nas jednak do konkretnych decyzji i postępowania zgodnego z Bożym prawem. Ta nasza odpowiedź jest także podyktowana Bożym natchnieniem ukazującym nam całkowitą bezinteresowność Zbawcy, który nas odkupił i usprawiedliwił jedynie ze swego nieskończonego miłosierdzia.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.
Gdy ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Por. Łk 3, 16)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jan powiedział: «Idzie mocniejszy ode mnie;
On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem».
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 3, 15-16. 21-22)
To, co stało się nad Jordanem, jest celem naszego życia – i nad nami ma się ukazać Boże Oblicze. Całą swoją istotą oczekujemy na Ducha Świętego, który nas uświęca i jednoczy z Bogiem, czyniąc nas Jego umiłowanymi dziećmi. Chrzest Chrystusa stał się dla nas bramą, przez którą wchodzimy w relację z Najświętszą Trójcą – źródłem wszelkiego życia i kresem pragnień.

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w swych sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem».
Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie».
Oto słowo Pańskie.