Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 2 (6 stycznia 2019)

Liturgia słowa

Bóg objawia się nam w rozmaity sposób – przez słowo, sakramenty, przez innych ludzi. Jego ukazywanie się naszym oczom nie jest zazwyczaj spektakularne i nie musi takie być, gdyż oczy ciała nie dostrzegają tego, co ukryte. Tylko wzrok duszy jest w stanie dotrzeć do rozpoznania i przyjęcia Boga w małej Dziecinie. To właśnie stało się udziałem mędrców, którzy obrali wiarę za swoją przewodniczkę.

PIERWSZE CZYTANIE    (Iz 60, 1-6)
Naszą chwałą jest tylko i wyłącznie Bóg. Żadne osiągnięcia czy osobiste starania nie stanowią naszej godności i wartości. Wszystko to mamy tak naprawdę od Niego dzięki Jego łasce, która uzdalnia nas i pobudza do dobrych czynów. To Bóg jest tym światłem, które rozbłyska nad nami. W Jego blasku odnajdujemy naszą prawdziwą wartość i otrzymujemy misję przekazania tego dobrodziejstwa innym ludziom.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą.
I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i zobacz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione są twe córki.
Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów – dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą z Saby, ofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 72, 1b-2. 7-8. 10-11. 12-13)
Psalmista wyśpiewujący o pokłonie królów z odległych krain staje się prorokiem opisującym te wydarzenia, które miały miejsce w Betlejem. Ta profetyczna wizja niesie ze sobą zapowiedź jeszcze dalszej przyszłości – tych czasów, gdy na Imię Jezusa zegnie się każde kolano i cała rzeczywistość zostanie poddana Temu, do którego od zawsze należy.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.  

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.   

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, *
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci. 

DRUGIE CZYTANIE    (Ef 3, 2-3a. 5-6)
Łaska zbawienia jest skierowana do wszystkich ludzi. Bóg nie robi żadnej różnicy pomiędzy Swymi dziećmi, ale chce doprowadzić wszystkich do spotkania ze Sobą w wiecznej radości. Tajemnica ta objawiana jest przez Ducha Świętego, który jest miłością i jednością Ojca i Syna. Ku takiej samej jedności prowadzi On całą ludzkość w Mistycznym Ciele Chrystusa, którym jest Kościół święty.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 2, 2b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać pokłon Panu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 2, 1-12)
Jakie to ważne, by oddać Bogu pokłon. Jest to wyraz wiary w Niego. Dziecię Jezus zewnętrznie nie różniło się niczym od innych niemowląt, jednak mędrcy, którzy umieli czytać znaki, rozpoznali w Nim Tego, którego one dotyczyły. I my jesteśmy wezwani do rozpoznania Pana objawiającego się nam w codzienności, w zwykłych sprawach dnia. On jest w nich obecny i zaprasza nas do spotkania ze sobą.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojego kraju.
Oto słowo Pańskie.