Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO, Msza w nocy Rok C (biały) Nr 62 (25 grudnia 2018)

Katecheza

Prawo do życia

Dziecka, które rozwija się w łonie matki, nie można zapytać, czy chce przyjść na ten świat. Tim żyje – mimo wszystkich uszkodzeń i wbrew wszelkim prognozom i zdrowemu rozsądkowi – do dzisiaj i ewidentnie jest szczęśliwy, do czego niemalże odebrano mu prawo. Jakim sposobem społeczeństwo, przyszli rodzice mogą ocenić przyszłość nienarodzonego dziecka, skoro trudno wyrokować o czymkolwiek, a już najmniej o przyszłym szczęściu lub nieszczęściu istoty ludzkiej?
Tego, w jakim kierunku i na ile Tim będzie się rozwijał, na początku nie wiedział nikt. Dziecko, które przeżyło aborcję i dziewięć godzin pozostawienia bez opieki, w takim samym stopniu robiło wrażenie na specjalistach, jak i na rodzinie. Oceniano, że przeżyje tylko parę dni, on tymczasem przeżył przedwczesny poród w wieku sześciu miesięcy, skomplikowane operacje, jedną za drugą, brak rodziny, pobyt na OIOM-ie, niezliczone zapalenia płuc.
Gdy później wszyscy myśleli, że będzie tylko leżał i nigdy nie będzie chodził, pewnego dnia, jakby na przekór, zaczął raczkować i wstawać. Oczywiście zawsze przy pomocy swoich adopcyjnych rodziców i ze wsparciem odpowiednich terapeutów.
Nawet jeśli dzisiaj nikt nie wierzy w to, że Tim kiedykolwiek nauczy się mówić, gdy ktoś przychodzi z wizytą, potrafi nagle zawołać „dbry!”. Tim przez całe życie nie szczędził niespodzianek i wydaje się mieć jeszcze parę w zanadrzu.
Tim – któremu według naszego dzisiejszego rozumienia na początku odmówiono wszelkiej godności i który nie ma zbyt wielkiej świadomości siebie czy swojego życia – całą swoją historię zniósł właśnie z godnością. To postawa, która wynika z poczucia własnej wartości. Ona pozostaje jego honorem, dumą.

Simone i Bernhard Guidowie, Kathrin Schadt,
Tim żyje! Historia chłopca, który przeżył aborcję,
Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2017.