Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO, Msza w nocy Rok C (biały) Nr 62 (25 grudnia 2018)

Liturgia słowa

Bóg jest wierny i spełnia raz dane obietnice. Narodzenie Jezusa Chrystusa było zapowiadane od wieków i wyczekiwane przez pokolenia Izraelitów. Boża rachuba czasu jest bowiem inna niż nasza, a Jego logika przekracza nasze ludzkie, ograniczone pojmowanie. Bóg, który rodzi się w ubóstwie, nierozpoznany przez tych, którzy Go oczekiwali – niezbadane są drogi Pana…

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 9, 1-3. 5-6)
Bóg przyszedł w ludzkim ciele, by stać się naszym światłem, pokojem i zwycięstwem. Czy jednak naprawdę dostrzegamy to światło, czy też tak głęboko tkwimy w mroku, że jesteśmy na nie niewrażliwi? On chce nam się objawiać w różnoraki sposób, by każdy miał sposobność rozpoznania Pana. Choć we Wcieleniu ukrył Bóstwo, to wzywa nas do patrzenia wzrokiem wiary, która wykracza poza to, co widzialne.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują w żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w dniu porażki Madianitów.
Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: «Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju».
Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.
Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 96, 1-2a. 3. 11-12. 13)
Wraz z Psalmistą śpiewamy dziś z całą mocą, gdyż przyjście Jezusa przepełnia nasze serca radością. Ona potrzebuje uzewnętrznienia. Do uwielbienia wzywany jest człowiek i całe stworzenie, które cieszy się we właściwy sobie sposób i oddaje chwałę Stwórcy przez sam fakt istnienia. Także i każdy z nas, stających przed tą wielką Tajemnicą, która się dokonuje, jest wezwany do sławienia Imienia Pana.

Refren: Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, *
sławcie Jego imię.   

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów. 

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.   

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według prawdy.  

DRUGIE CZYTANIE (Tt 2, 11-14)
Pan przyszedł – ukazał się nam w postaci pokornego Dziecięcia. On jest znakiem tej nieskończonej łaski, której uczestnikami stajemy się dzięki Jego dziełu zbawczemu. Wezwani, by żyć rozumnie, sprawiedliwie i pobożnie, podążamy w wędrówce wiary, prowadzeni przez nadzieję. Mając utkwiony wzrok naszego serca w Zbawicielu, ufamy, że Jego łaska uczyni z nas prawdziwy Lud Wybrany.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.
Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ    (Por. Łk 2, 10-11)
Aklamacja:    Alleluja, alleluja, alleluja.
Zwiastuję wam radość wielką,
dziś narodził się nam Zbawiciel,
którym jest Jezus Chrystus.
Aklamacja:    Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 2, 1-14)
Największe rzeczy dokonują się tak bardzo niepozornie. Bóg, wchodząc w świat w ludzkiej naturze, przyjmuje także wszystkie problemy, jakie niesie doczesność: urzędowe rozporządzenia, niewygody podróży, ubóstwo, brak ludzkiej życzliwości... To wszystko jest jednak także objawieniem Jego chwały, którą obwieszczają pasterzom aniołowie.

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Podążali więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Wtem stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. I rzekł do nich anioł: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie».
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom, w których ma upodobanie».
Oto słowo Pańskie.